RÜYA – Ahmet Muhip Dıranas

RÜYA - Ahmet Muhip Dıranas

Bir rüya vardı masamdaki güllerde:
Tomurcuklanıyordu bahar dallarda;
Bizimkine benzemez olan illerde
Al bir at üstünde dörtnal gidiyordum.

Kurulmuştu benim adıma bir saray,
Çevresini dolanmış gümüşten bir çay;
Ve açlar geçiyordu hep alay alay,
Sonra sayısız tutsaklarım ve ordum.

Baktım. yaşadığım yer keçe bir çadır,
Boynuma gölge etmiş kanlı bir satır;
Başı bir güneş gibi düşen bahadır
Ve içimde bir korku değil duyduğum.

Koşuyordu sonsuz düzlere bir tren,
Beni bilmediğim bir yere götüren;
Ölüm kıyılarından haber getiren
Bir ak güvercindeydi son umudum.

Birden küçük çocuktum anne dizinde
Bir yazılar vardı annemin yüzünde
Denizlerden yüzüme vuran esinde
Diz üstü Tanrıya dua ediyordum.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

Dünyaya ve İnsanlara Dair – Ahmet Muhip Dıranas

Dünyaya ve İnsanlara Dair - Ahmet Muhip Dıranas

Gönlümüzden esen bir uygun rüzgârla
Açılır engine kafile kafile
Vurup alnımıza serin gölgesini,
Ağustos böcekli yaza dalgasını
Bulutlar.

Bilir misiniz, bizden uzaktakiler
Neler taşır size her gün şu gemiler?
Aşarak binbir dağdan, engin denizden,
Bilmedik yerdeki kardeşlerinizden
Umutlar.

Ahmet Muhip Dranas
-Her Şeyin Uzaklaştığı Saat-

Ahmet Muhip Dıranas (1909 – 21 Haziran 1980) Anısına saygıyla..

35884163_1932670313409754_4862257081945686016_n

DAĞDAN AŞAĞI

Ben olmasam insansız bir dağ;
Hep karlı, rüzgârlı, bulutlu,
Allahsız ve şeytansız bir dağ,
Dilsiz gökyüzüyle kısıtlı.

Bu dağdan aşağı baktığımda
Hayret! ne kadar cücesiniz,
Ne kadar çelimsiz ve hurda,
Karınca kaderincesiniz.

Kolan vurup salıncağında
Bu aldanışın, deli deli
Gülmektesiniz; sözüm ona
Yaratıkların en güzeli!

Ahmet Muhip Dıranas
-Ağrı 91-

GECEYE KÜÇÜK ŞARKI – Ahmet Muhip Dıranas

GECEYE KÜÇÜK ŞARKI - Ahmet Muhip Dıranas
Rüzgâr, güzden
Yapraklar döktü,
Karanlık söktü
Karşı düzden;
Son ışıklar yüzünde gündüzden.
*
Bir çift kanat
Sesi geliyor,
Ay yükseliyor.
Başka bir tat
Ayışıklı gecedeki hayat.
*
Sevgilim gel
Gece bahçeye,
Ah gel geceye;
Daha güzel
Gecede yüzün, saçların… tel tel.
*
Ayda kaldı
Yüzün, söğüdün
Dalında örtün
Kaydı kaldı…
Gece seni ellerimden aldı.

Ahmet Muhip Dıranas
-Yağmur, Gül ve Eller-

 ©Christian Schloe..

 

ŞEHRİN ÜSTÜNDEN GEÇEN BULUTLAR – Ahmet Muhip Dıranas

31242785_1868700803140039_7169269645113819136_o

Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların.
Belki gidiyorlardır yakınına
Rüyamızı kuşatan hudutların.

Evler, ağaçlar, sular, ben ve bu an
Sanki bulutlarla bir, akıyoruz;
Onların hevesine uyaraktan
Cenup ufuklarına bakıyoruz.

Biz de hafif olsaydık bir rüzgârdan,
Yer alsaydık şu bulut kervanında,
Güzel’e ve Yeni’ye doğru koşan
Bu sonrasız gidişin bir yanında;

Dağlara, denizlere, ovalara
Uzansaydık yağarak iplik iplik,
Tohumları susamış tarlalara
Bahar, gölge ve yağmur götürseydik.

Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden uçan bulutların.
Gidiyor, gidiyorlar yakınına
Rüyamızı kuşatan hudutların.

Ahmet Muhip Dıranas
-Denizi Özleyen Çocuklar-

 

GÖRÜNÜ – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS GÖRÜNÜ

Yüzü esrarlı bir adam
Penceresinde bu akşam
Çisentiyle temizlenen 
Parlak damların üstünden
Bir ışık nehri akmada.
Şehrin üstüne semadan;
Şakır sessizliği bozmadan
Kanatları altın kuşlar
Güneş batmaya kadar.
Batıdan doğuya uzanan
Geniş bir gökkuşağından
Sükûn bir rahmet halinde
Arza inmede, inmede
Ve ellerini duaya
Kaldırmada her şey güya.
Penceresindeki adam,
Yüzünde ne sevinç ne gam,
Alabildiğine geniş
Gözlerini ufka dikmiş
Sanki bir ebediyete
Bakmada hayret içinde.

Ahmet Muhip Dıranas
-Yağmur, Gül ve Eller-

DAĞLARA – Ahmet Muhip Dıranas

AHMET MUHİP DIRANAS DAĞLARA

Gel! Seninle yüce dağlara çıkalım;
Yalnız yüce dağlar benim aşkıma eş.
O dağlar, hani her gün doğar ya güneş,
Orada. Orada eğemen o iklim.

Köroğlu gibi hür yaşarım orda ben.
Ne isteklerime vurulmuş pıranga
Ne de aşkın sonu vardır o dağlarda;
Sen var, ağaçlar gibi her yıl yemişlen!

Boşuna sarmaz şu belini kollarım,
Gebe kalırsın her tutup öpüşümde
Ve bir gün taze bir kanla iner kente
Bir boz kurt sürüsü gibi oğullarım.

Gel! Seninle yüce dağlara çıkalım;
Gör, kartalların havada akışını.
Yıllarca kızılı sarsın bakışını,
Aysız gecelerde ateşler yakalım.

İnsan çilesini almaz oldu aklım
Soyun, şehrin sana giydirdiği gömlekten,
Yakın dostlarına bahs aç ölmekten
Ve gel benimle, kaçalım kaçalım…

Sıra sıra ufukta alınları ak
O dağlar, ötesi mavi gök, tanrılar…
Toprağa, ateşe, suya dönüş tekrar
Havada başıboş tüy gibi uçarak.

Ahmet Muhip Dıranas
-Ağrı/Şiirler-