sevda yorgunu – A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN SEVDA YORGUNU

1.
Daha doyasıya gerinmeden
Baharına ömrümüzün
Acıya boğuldu türküler
Dal boynumuz büküldü
İşte tel örgülü eşikler
Bütün kapılar mühürlü

2.
Bağrı yanık bir ateştir
İşte böyle her akşam
Körüklenip tazelenir içimde
Saplanır yüreğime hoyrat
Karacadağlı bir türküyle yar

Sevda yorgunu hele
Dinsiz yar imansız yar

Kötürüm körocak umutlara
Tetik düşür yalnızlığa
Yollara bırakıp hasretini
Taze bir soluk ol gel
Gir yangınıma
Bir çeşmeden su içer gibi
Bu yaz akşamına hele yar
Bezenip toya gider gibi
Serin bir imge ol gel
Şiirime kat esmerliğini

A.Hicri İzgören
-Sessizliğin Sağnağı-

kod adı aşk – A.Hicri İzgören

A.HİCRİ İZGÖREN KOD ADI AŞK

Bir istisnayım artık kuralı bozuyorum

Mışlı geçmiş bir şark çıbanıyım
Şimdi yaşamın yüzünde sızlıyor izim

Gündemde ilave tedbirler var, infaz bildirileri
Ecelimi bir hamaylı gibi boynumda taşıyorum
Potansiyel suçluyum, yasa da ceza da benim

Bozdum tüm oyunları, şimdi satırbaşıyım
Sıcak uzun yazlardan, kış uykulardan
Sustukça derinleşen büyüyü bozdum
Karlar içinde yorgun bir selam gibi
Vakitsiz ve davetsiz giriyorum gecene
Gözlerinin sıcağına konuk et beni

Sonunda öğrendim konuşmayı, yürümeyi öğrendim
Geçtiğim tüm köprüleri yaktım, dönüş yok
Yollarla artık uğraklarla anlatırım kendimi
İçime akmıyor kanım, yaramı sevdim
Tazeleyin çoban ateşlerini ey ateş ustaları
Kavallarınıza yeni delikler açın
Emzirin sığınaklarımı
Uyak bulsun koyaklar

Lanetlidir artık gözlerine mil çekmiş
Kurşun damlaları akıtmış kulaklarına
Kösnül kasıklarında yalaz, üstü başı kan
Şimdi isterik bir orospuyu oynuyor zaman

Bütün kapılara ayrılığın suretini astılar
Derme-çatma aşklar onarmaktan bitkinim
Dün erkendi, yarın gecikmiş sayılırım
Bir parça uçurum alıyorum terkime
Kutsuyorum yolları bir iklim bulmak için

Yeni bir sayfa açtım işte ömrümü çiziyorum
Sensiz hiçbir şeyin hükmü yok benim için
Ölüm durmadan tazelese de hünerini
Yeni bir sayfa açtım kanımla yazıyorum artık
Kod adım aşk’tır
Ömrüm bu uzun hecenin ömrüne kayıtlıdır
Çünkü miladı yoktur kod adı aşk olanın
Ateşten gömlek giymiş bir şiirdir ülkesi

A. Hicri İzgören
-Bedeli Ödenmiştir-

mülteci – A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN MÜLTECİ

Bütün özgürlüklerimi bir solukta tükettim
Mülteci bir sancıyım artık
Bütün aşklarımı yanlış yaşadım sanki
Paslı bir hançerim, yurtsuzum
Durmadan kanıyor ekmeğim ve sevincim

İçime dağlar gömdüm, sesime fırtınalar
Her anım sızıdır, harcına katliam karışmış
Halepçe gecelerinin artığıdır bedenim
Girdiğim yataklar ısıtmaz beni artık
Gecikmiş gurbetlerde geceler benim değil
Beynimin kılcalında çığlıklar hiç susmuyor
Beni sığınakların bir bağışı say
Ya da daralan vaktin pusatsız bir dilimi

Her gün yeni bir göç başlar içimde
Sökülür çadırlar ve atlar eyerlenir
Adına yemin verdiğim o çocuklar
Sınanan birer ılgardır, yollara yorgun düşer
Yeni iskanlara ulanırlar

Şimdi terkedilmiş bir kışlağım, yalnızım
Töresini çiğneyen bir suçlu gibi
Kimlik diye bir yangın taşıyorum koynumda
Bu künyenin altına bir gül kazımalıyım
Bir gün bir çocuk okumak isterse geçmişimi
Adımı bilmese de olur, beni duymalı ama
Bir çakılın bir çakıla işlediği ses gibi
Bu benim sesim, bu benim diyebilmeli

Yine kanımın alazında çalıyor çengi
Yoruldum bozgunlar ezberlemekten
Artık yeni şarkılar bulmalıyım kendime
Yeni aşklar yeni yolculuklar başlatmalıyım
Yoksa tarih hep yenik sayacak beni

A.Hicri İzgören
-Bedeli Ödenmiştir-

yağmursuz – A.Hicri İzgören

21462491_1645997358743719_4974509895008173947_n

Sakladığın bir mevsim vardır mutlaka
Al cehennemine alıştır beni…

Adı yok bu mevsimin
Ölüm solur ensesinde
Bir adım ötesi dul bir yaşamdır
Boynunda izi durur urganın
Göğsü talan bahçelerinin ham inciridir
Dolunaylar süt doldurur memelerini

Gözyaşlarında sınar, tuzu tenden tanımaz
Yanılmanın ustası aşkın acemisidir
Anılarla sevişir
Düşlere saklar en kuytu yerlerini

Gölgesini güneşlerde kaybetmiş
Bir çığlığa tutunarak gezinir gel-gitleri
Hep o “umutsuz şarkı”da demlenir hüzün
Yağmur arar takvim yapraklarında
Bilir oysa adı yok
Yağmuru yok bu mevsimin

A.Hicri İzgören
-yağmursuz-

sessizliğin sağnağı- A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN SESSİZLİĞİN SAĞNAĞI

Gözlerin diretirdi
Yılan ıslıklarına inat
Suya inerdi ceylanlar
Geceye ay doğardı
Yol çıkardı kervan için
Güne doğrulmanın köşe başında
Yolcu yolunda gerekti
Engeller kime sondu unuttum
Bize hep başlangıçtı
Sana varan bütün yollar güzeldi
Sevda çağırırdı bizi
Ve davranırdık

Güne doğrulmanın köşe başında
Geceyle karanlık kol kola girdi
Sessizliğin sağnağıyla irkildik

Ozanlar
Işıkları her saat yanan
Uyanık şehirleri severler
Şimdi karanlıkta yazarlar şiirlerini
Yangın yeri gözlerinde
Dizelerinde
Umut ve hüzün yanyanadır
Kanasa da bir yerleri hep
Duyarsın ezgileri sıcak
Sazlarında düzen bozulmaz

Sessizliğin sağnağıyla irkildik
Dört bir yanımız kış şimdi
İçimizde yazdan kalma bir güneş
Yeniden kuşatıyoruz
Kapılarını zorluyoruz umudun
“Bu tomurcuk yaşımızda”
Kendi ellerimizle sarıyoruz yaramızı
Her şeye yeniden başlıyoruz

Anlıyor musun beni dost
Duyuyor musun

-Sulara
Sulara salmazsak sesimizi
Yalnızlık gömüt taşlarını kendi hazırlar
Gelir “hayat sollar bizi”
Ve artık bağışlamaz bizi çocuklar

A.Hicri İzgören
-Sessizliğin Sağnağı-

kanayan – A. Hicri İzgören

A.HİCRİ İZGÖREN KANAYAN

Şimdi o kente bilet kesmek
Seni sevmekten zordur

Dağladık sancıyan yanımızı
Sulara verdik anıları
Aşkı ve acıyı seçtik
Diyarbekir kına kokan bir akşamdı

İstedim adı ola olmadı
İçerden işleyen bir yara
Kanayan bir imge düştü payıma

Şifresi çözülememiş bir haber gibi
Uzak bir düş oldu ellerin
Geceler uzadı dal üşüdü bitti şarkılar
Yine yağmurlar var sen yoksun
Daha kaç mevsim eskiteceğiz

Nerde kaldı sesin hangi teldesin

A.Hicri İzgören
-Yine Menzilde-