Deniz Kenarında – Turgut Uyar

TURGUT UYAR DENİZ KENARINDA

Deniz kenarında akşama kadar
Oturdum şeytan minâresi topladım.
Denizin ucu yok bucağı yok
Gökyüzü dersen daha geniş.
Ardımda dağlar, üstümde bulutlar
Tekmil yıldızlar bir köşeye sinmiş
Cebimde kendi ellerim
Kumlarda kendi ayaklarım
Kırıldığım Mehmet’ten
Sevindiğim Hasan’dan
Ne buldum ne yitirdiysem insandan
Bulutlar bulut, yıldızlar yıldız
Nasıl olur, bu koca yuvarlak ortasında
Ben kendi kendime, tek başıma, yapayalnız

Bir sokak olsa, insanlar olsa
Sesler olsa, ışıklar olsa.
Otursam bir kahvede kâğıt oynasam
Yattım sırtüstü kumlara uyudum.

Turgut Uyar
(Varlık, Nisan 1953)
-“yitiksiz”-

Rıhtımda Uyuyan Gemi – Ahmet Hamdi Tanpınar

BEHÇET KEMAL ÇAĞLAR DENİZCE

Rıhtımda uyuyan gemi
Hatırladın mı engini?
Sert dalgaları, yosunu
Suların uğultusunu?

Nolur bir sabah vakti
Çağırsa bizi sonsuzluk
Birden demir alsa gemi
Başlasa güzel yolculuk.

Yırtılan yelkenler gibi
Enginle başbaşa kalsak.
Ve bir şafak serinliği
İçinde, uykuya dalsak.

Rıhtımda uyuyan gemi
Hatırladın mı engini?
Gidip de gelmeyenleri
Beyhude bekleyenleri…

Ahmet Hamdi Tanpınar
-Şiirler (1961)-