ne sen kalırsın ne hüzün – Sohrab Sepehri

SOHRAB SEPEHRİ NE GÜN KALIR NE HÜZÜN rorszag NEHİR VE KÖPRÜ

ne sen kalırsın ne hüzün
ne de bu yörenin halkı kalır
bir ırmak kıyısındaki kaygılı baloncuğa
ve geçip giden o şen anlara yemin olsun ki
hüzün de gidecek
öyle ki sadece bir anı kalacak…

anlar çıplaktır
kendi anlarının sen tenine
hüzün elbisesi giydirme sakın
sen değil aynaya, ayna sana dalmıştır
sen gülersen şayet o da gülecek
hıçkırırsan şayet
ah ki dünya aynası neler eyleyecek!

dünün dolabı doldu taştı hasretle, hüzünle… yazık!
yarının yükleri hep keşke, keşke
bu anın kabı boştur ama
göğsün alanı kimi ağırlayacak
gam varınca yoldan, bu göğsün kapısını açma ona
Tanrıya sadece boyun damarı kadar bir yol var
Tanrı varken hüzne bu evin vaadini verme asla

Sohrab Sepehri
-Yalnızlığımın Çinisi-
Çeviri: Haşim Hüsrevşahi