GECEDE – Ahmet Günbaş

AHMET GÜNBAŞ GECEDE ASLI DURAK SESİNDE GÜLLER
I.
Gecede ıslıklardı birbirleriyle yarışan
Kuşanıp bıçkınlığını genç ömrümüzün
Öfkesiyle dalgın bir suyu uyandıran
Çılgın aşıklar gibi aykırı zamanlarda
Güvenip isli fenerine kör bir limandan
Kaptansız kılavuzsuz yekpare açılan

Gecede ıslıklardı / Sarsak düşlerimizin
Kaypak ve kaygan çulunu yırtan eşkıya
Kaldırıp masalardan süzgün bir kederi
Pervasız taşıyan meçhul bir acıya

Gecede ıslıklardı dellenen çocuk halleri
Mayıslarda çoğalan eylüllerde ağlayan

II.
Gecede aşıklardı yüzüstü bırakılmış
Koşarken yürek közleyen ateşlere
Sanki dur durak bilmez doru atlardık
Kimdi bize o bahçelerden el sallayan
İsimsiz her ayrılığa bir gül fırlattık

Gecede aşıklardı esirgedik son bir şiiri
Biberledik dilini kösnül şarkıların
Sürgülendi içimizdeki o azgın serseri
Ertelendik gelmez baharlara kaldık

III.
Gecede çığlıklardı enkazı gök gürültüsü
Susturuldukça püsküren yanardağ ağzı
Yumak yumak yalanlarla kirletilmiş
Bir kent ki anne telaşıyla kaygılı
Ve yasak bir pankart gibi gerilmiş

Gecede çığlıklardı öksede kuşlar sürüsü
Öyküleri fotoğraf arkalıklarında yazılı

Ahmet Günbaş
-Göçkün(1997)-