KÜLDEN SIĞINAKLAR – Arife Kalender

ARİFE KALENDER KÜLDEN SIĞINAKLAR

giyinmiş görünürüz
gölgelerimiz üryan çarpışır
hüzün titrer yalnızlığımız

her yerde parmak işareti – sus
gün usulca çatılara konarken
biz yaşamak korkulu insanlarız

nemlenir şehir, çöker sis
kılık değiştirir devlerle cinler
görsek kaçar, sevsek tapınırız

mağara çıkışı mıydı, site kapıları mı
yorganların altında yadırganan döşekler
biraz uyuyup sıkça uyandığımız

uyduk, uyruğumuz sayıldı
oyunlar oynandı, mühür yerinde
bir fotoğrafta tırnak yiyen çocukluğumuz

o çarkı elleme, zemberekler boşalsın
görmüyor musun, her taraf kül
kül de yakar, külde köz umudumuz

sorusuz geçerken yollarından bu kentin
dizilere dizildi gözlerimiz
delirsin şimdi nice zaptın ellerinde usumuz

Arife Kalender
-delibal-