Aynanın Önüne Bırakılmış – Murathan Mungan

MURATHAN MUNGAN AYNANIN ÖNÜNE

neden ağladığımı bilmiyorum, diyorsun.
çünkü birşeyler değişiyor içinde
kendini ikna etmiyor düştüğün boşluk
bildiklerin başkalaşıyor gözlerinin önünde
yabancılığı öğreniyorsun

gece söndürür hayalet olmaya yetmeyenlerin ışığını
güçlü olmaya benden daha çok ihtiyacın var
çünkü haksız olduğunu
kalbinin bir yerinde biliyorsun
gündüzün kepenklerinde duyduğun güven,
çelimsiz gölgelerin fısıldadığı
küçük sırlarla büyüyorsun

zamanın ve
aynanın önüne bırakılmış
kısa bir mekup bu
belki çok sonra anlayacaksın içindekileri

ama şimdi okuyorsun

Murathan Mungan
-Timsah Sokak Şiirleri-

RÜYA BİTTİ – Ahmet Telli

AHMET TELLİ RÜYA BİTTİ

Efsûn ve şiir akardı çam
Kokularına karışarak suda
Olursa işte öyle olsundu
Artık gidelim bu yerler bize
Dar gelir

Bir de kekemeliğin dillere
Destân olmuştu kaç bucak
Dolaştın bu kırık söylenle
Git gidebilirsen ardından
Yar gelir

Varlığımızdan daha büyük
Bir gözdağı aşk ve keder
Dahi mücrim dahi mağdur
Olandı bilen bilir bilmeyene
Söz gelir

Ben hiçbir şey söylemedim
Öyle say ya da öyle san ki
Rûya bitti yalan zamanıdır
Hakikatlı bir yâr desen
Az gelir

Bir şeb-i yeldâdır susuşun
Yahut bir o kadar uçurum
Kalbin yirmi bin fitte tüketti
Yakıtını âh delinden şimdi
Ne gelir

Ahmet Telli
-Barbar ve Şehlâ-