Boşluktaki Mucize – Buket Düzgen

BUKET DÜZGEN BOŞLUKTAKİ MUÇİZE

“Bırak! demiştim, parantezler açık kalsın,
kuşlar dolsun içine!
Kolay dolmuyormuş hiçbir boşluk!..”

Hayatın üstüne ‘cuk diye oturan’ bir cevap peşindeydi herkes… Hayat hiç bir boşluğu kabul edemez gibi; bir aşağı bir yukarı yuvarlanamaz gibi; doğrular ve yanlışlar, hazırlop bilinebilirmiş gibi…

Oysa elimdeki her keskin cevap, aramaktan alıkoyuyor; boşluk olmasın derken, yol almayı durduruyordu.

Bir gün bulmuşların yüzündeki hayal kırıklığını sezdim; köşelerini bulmanın rehavetini; değişmez doğru ve yanlışlarıyla ne kadar yalnız ve sıkıcı olduklarını. Böyle olmaktan korktum. İşte bu korku, aslolanın hakiki bir soru olduğunu öğretti bana. Cevapları var diye, sormaktan vazgeçmemeyi, vazgeçmeyince hayatta bir oluşa dönebileceğini, biraz eğri büğrü olsan da, yuvarlansan da bir aşağı bir yukarı, cuk diye oturmasan da denedim ya, diyebilecektim…

İnsan kendisiyle konuşmaya çocukken başlıyor aslında; hem de çok sesli olarak. Sonra birileri giriyor araya, kendinle konuşmalar rengini yitiriyor; okullar, kuru öğretiler kendinle uzak bir mesafe koymuş arana. Ortalama bir hayat ölçeğinde kayıp birine dönüştüğünü anladığındaysa, bir kayıp ilanı veriyorsun düşlerine ve toplamaya başlıyorsun yollarda düşürdüklerini tek tek. Yaldızlar yerine sahici olan parlamaya başlıyor; biraz ürkek, biraz yalpalayarak…

Kendi sesini tekrar sana geri döndürecek bir boşluğa ihtiyaç varmış, kendini kendine çıkaracak zamanlara. Bu boşlukta başının dönmediğini kimse söyleyemez, ama ya uçmayı öğrenirsem düşü var ya!..

Buke Düzgen
-Hüznüm Çok Çalışkandı-

Bahar Saçlı Çocuk – Demet Duyuler Doğan

DEMET DUYULER DOĞAN BAHAR SAÇLI ÇOCUK

Tükenmiş umutlarla
kaybolmuşluklar zamanındayım
karanlık bir mağarada
suskun mor ve ıslak

Sen
bakışları aşk parıltılı
dili tatlı
varlığı hayatın anlamı
sevimli çocuk
gel
gel de dokun sıcacık ellerinle
Torosların ak boynuna
erisin yüreğimdeki yalnız karlar
yeşillensin göğsü yamaçların
maviş köpüklerle coşsun Seyhan

Gel bahar saçlı çocuk
gel de sokul ıssızlığa
dallarda sevinçle patlasın tomurcuklar
koklasın gül dalına konmuş şen arılar
cıvıldayan kuşlar
renkleriyle bezendikleri mutluluğa
şahit olsun kelebekler

Gel harman yüreklim
hasat gülüşlüm
gel ki özlenen sesler arasında
sen öncesinin inadına
sen sonrasının umuduyla
kurulsun düğün dernek
gümbürdesin davul zurna
al fistanlı Çukurova’da
el ele kol kola
ırgatı ağası
Türkü Kürdü
Lazı Arabı
çeksin halayı
güneşin buğday başağı sarısında
dudakları söylerken sımsıcak türküleri
pamuk beyazı umutları
gerçekleşsin apak yarınlarda
ve inansın yeniden
ben gibi mahmur kalpler
bu topraklarda
yaşamın güzel olduğuna

Demet Duyuler Doğan
-Sarı Sıcak Deli Mavi-

©İbrahim Balaban