MİSAFİR – Oya Uysal

OYA UYSAL MİSAFİR

Perdeler çekilir, koyulaşır gölgeler, yanında yer açardı yalnızlığa
hüznüm. Başı beklenen ağır hastaydı düşler,
baharını gördüğüm bahçelerde kar.

Elini öpüp, alnıma koyduğum hayat
derdime dert ekleyen halinle sevdim seni.
Sabahım mahmur yüzünden kanatlanan kuşlarda
uykunun tutmadığı kederli gecelerde sevdim seni
ayın ışığında.

Kimi sevsem kusurlarıyla sevdim, hatalarıyla. Sen
rüyalarımda gerçek, hayatımda hayal olan sevgili
serili yatağını erkenden toplayan ben,
istenmeyen sığıntı
yolu kalbine düşen
çağrılmamış misafir…

Ölüm atını sürdüğünde üstüme
geride kalsa da gönül gözüm,
ruhum yazacaktır şiirleri bulutlara
yağmur bir insin de çayırlara, okusun diye
börtü böcek.

Ve siz, bu tekrarı olmayan âlemde
—Elâlem ne der diye,
aşka uzak duran kadınlar,
ruhuma iyi gelen günahlarım girsin rüyalarınıza gece,
dağınık yataklar…

Perdeler çekilir, koyulaşır gölgeler, yanında yer açardı yalnızlığa
hüznüm. Başı beklenen ağır hastaydı düşler,
baharını gördüğüm bahçelerde kar.

Oya Uysal
-yürüdüm yanında yağmurun –

İLİNTİ – Tuğrul Asi Balkar

TUĞRUL ASİ BALKAR İLİNTİ

unutkanlık olsa adı, kimse istemez bilirim
anımsayış için herkes atılır sanma
yaşamı bir şölen sandığın da oldu
bak o mahzun çocuk emindir bundan
uzaktan bile olsa

nefret olsa adı kaç kişi ister ki
sevgi için koşaradım herkes değil mi
ömrünü bir gülün kokusunda yitiren!
gerçekten yitirdiğin ömür mü? sorsana
yakından bile olsa

söz olsa adı sofrasına konuk edecek
şairler bulunurdu elbet, yoksa bulunmaz mı
sözcükler için bir çeyiz sandığı
kimlerin düşünü süsler kimlerin
tam ortasında

dinginlikle barışmadı hiç
suskunlukla durmadan boğuştu
yanığı olmayan bir şiir için
ölçüye gelmez imgeler kurdu
ne ıraksak ne yakınsak

biliyor yine de insan
kokusu, kanla barışık değildir
kulağını dayadığın yüreğin atışı

nasıl denirdi
bir şeyle her şey arasındaki ilinti

Tuğrul Asi Balkar
-Buzdan Parantez-