Evler ve Zamanlar – Gülsüm Cengiz

Beşiktaş-İstanbul EVLER VE ZAMANLAR GÜLSÜM CENGİZ

Yıldız Yokuşu’ndaki konak
yıkıldı yıkılacak,
kararmış tahtaları
dökük sıvalarıyla
üç katlı bir hüzün anıtı.
Göz çukurlarındaki boş bakışları
izliyor sanki şaşarak
yoldan gelip geçenleri;
sımsıkı kapanmış kapıları
ölü ağızlar gibi
bir daha açılmayacak.

Rüzgâr, uğuldayarak
sarsıyor çatısını;
tırmanıyor duvarları
inatçı bir sarmaşık,
saçağında boş bir serçe yuvası.

Yıldız Yokuşu’ndaki konak
yıkıldı yıkılacak,
güçlükle duruyor ayakta
Sırtında yükü geçmiş günlerin.
Belki bir paşanın selamlığı
belki kadınların kapatıldığı
bir saray kalıntısı.

İzlerken hüzünle kentin değişimini
gizliyor geçmişini
kararmış kafeslerin ardında.
Sıvası dökük duvarlarında zamanın izi
ve odaları dolaşan rüzgârın sesi
usulca anlatıyor geçmişi,

solmuş resimlerdeki gibi.
—Güneşin ilk ışıkları aralarken perdeleri
duyuluyor ayak sesi küçük beslemenin
ve el ayak çekilince
etek hışırtısı bir cariyenin
giriyor koynuna gecenin—

Değişiyor her şey, değişiyor zaman…
Şimdi bu konakla Yıldız Sarayı’nın
arasında
yükseliyor camdan ve betondan bir dev gibi
Conrad Oteli.
—Çoktan paslandı,
saraya açılan bahçe kapısının kilidi—
Her gün, bir taş eksiliyor duvarlarından
tahtasını kopartıyor birileri.
Bıyık altından izliyor
Bu tasarlanmış cinayeti,
çok yıldızlı bayrağın,
yayılmacılığın ve paranın simgesi
Conrad’ın hayaleti…

Yıldız Yokuşu’ndaki konak
yıkıldı yıkılacak.
Yenik düşerken evler geçen zamana,
tutunuyor yaşama inatçı bir sarmaşık.
Bir evin ölümünün içinden
yükselirken gökyüzüne yemyeşil yaprakları
cıvıltıyla doluyor saçaktaki serçe yuvası.
Yürüyor bir çocuk, ıslık çalarak
yokuş yukarı…

Gülsüm Cengiz
Beşiktaş,2000
-Yasak Sevda Sözcükleri-

Görsel : Günümüzde Beşiktaş-İstanbul