DELİBAL – Arife Kalender

ARİFE KALENDER DELİBAL (2)

‘Mecnun söğüt leylanın toprağında yetişir’
Şeyh Galip

bir leylaydım, bin ademden
nice mecnun yarattım

ecel bendim, iksir bendim, huri ben
merak arkadaşım, ateş ruhuma bela
göze candım, köre mana
gizlendiğim tenhalarım buldular
asi hayvanlarım evcil odalarda
tufanlarımdan habersiz uyudular

söktüm mührü kapıdan, vesikalıyım
güle kar’ı sordum, mevsime yalan
zakkumdan öz topladım
süt içtim sütleğen damarından
şaşkın gezdim, can kanattım sabaha
çekildi sis, hükümsüzdür fermanlar

yüksek uçtum, densiz durdum, deliyim
güzel çirkine döndü, aklarım kirli beyaz
peteğimi zemheri ıslığıyla doldurdum
kobra çiçeğine kondum
kuş baskınlarından, ayı pençesinden kurtuldum
balın zehrini bilemeden, şerbetini tattılar

arı idim, ağuları şeker ile yoğurdum
zerresinden şifa bulur, yine derde düşerler
ay yenisi gecelerde iniltiler duyulur
sözden imdat bekledim
uslu yaklaştım gize
dil ile sırladım peteğimi, sırra sorular sordum
şiirin şerri aşkın koynunda yatar

bir leylaydım, bin ademden
nice mecnun yarattım

deli bal, deli bal
baldan derman
deliden cinnet umulur

Arife Kalender
-delibal-

YANILSAMALAR – Metin Altıok

METİN ALTIOK YANILSAMALAR 1 MASA

1. MASA

Ne zaman bir masaya otursak
Seninle karşıkarşıya,
Masa durmadan uzuyor aramızda.
Tozlu yol oluyor giderek
Ve ben başlıyorum koşmaya.

Sonra bakıyorum hiç değişmemiş,
Duruyor olduğu gibi
Aramızda cansız masa.
Kestiremiyorum bir türlü
Uzak mısın, yoksa yakın mı bana.

Derken içimde bir korku
Başlıyor mayalanmaya.
Ve omuzumda bir kuzgun,
O parlak siyahlığıyla
Alayla bakıyor suratıma.

Metin Altıok
-Yerleşik Yabancı-