SULARIN IŞITILI DOSTUNA – Adnan Yücel

ADNAN YÜCEL SULARIN IŞITILI DOSTUNA

Bakarken bakışlarım dağılıyor yüzüne
Yüzün yeryüzü
Gözlerin bitimsiz bir evren
Hangi ülkeye koşsam yüzünde
Birdenbire nehir şenlikleri ve sen
Türküler ışık ışık süzülürken dilinden
Upuzun özlemlerle yankılanıyor yüreğim
Hep kendimi dinliyorum sesinden
Sesinden
Ve susmak bilmeyen gözlerinden

Çok çok anılardasın şimdi yanımda
Kızılırmakla kol kola bir yanın
Sırılsıklam halaylardasın
Bir yanın seyhan kıyılarında
Ürpertilerle kurulmuş saraylardasın
Ve iki nehir arasında
Rüzgâr yelesinde bir köpük diliyle
Hiç bitmeyen yolculuklardasın

Bir an türküler bulutluyor gözlerini
Şarkışla’da bir ölüm akıyor şakaklarına
İnce ince-damla damla
“Şarkışla’ya düşürmesin oy oy”
Bir an öpücükler güneşliyor gözlerini
Banaz’dan bir ses düşüyor dudaklarına
“Çıkarım bakarım kale başına”
Sesinde bir saz
Ölümsüzlüğe gömülüyor Sivas topraklarında

Ey suların ışıltılı dostu
Türkü türkü süzülüp mü geldin
Şiir şiir yazılıp mı geldin
Yeter artık çıldırt bu çılgınlığı
Ya gecikmiş bir nehir ol kuraklığıma
Ya da kıştan yaza bir cemre ol
Önce havama düş
Sonra suyuma ve yangın yeri toprağıma

Adnan Yücel
-çukurova çeşitlemesi-