GECE HEPİMİZİ GİZLER – Ahmet Oktay

AHMET OKTAY GECE HEPİMİZİ GİZLER

Atlar geçer yağmurlu ikindilerde
ölü evlerinin penceresinden.
O kadar sessiz ve hülyâda
başörtülerden, göz kapaklarımdan geçer,
duyulur üşüyen taşlarda
kırık oyuncakların korkusu
ve hışırtıyla düşer suya yaprak,
ben duymam.

Kanar çocuğun kestiği yer
utkular öncesi söğüt dalından,
naralarla daralır gök
masada soğur çorba,
baba bilmez ordunun bozgununu
büyür, elleri büyür korkunç
sezilir annenin ağlamasından.
Ve ilk yenilgiyle sıkışır göğüs
avcunda kırılan söğüt dalından.
Yeminler ve öpüşlerden uçar

silik resimlere karşı aşk.
Başka yöne döner yolcu
değişir havuzda tutsak balıklar.
Ne çok gölge var gecede,
bir yalan umutla aldanarak
hayal ederler uzaklardan;
ağaçlar, sular, bıçaklar bekler
ben beklemem.

Tüketilen bir ormanda son ağaç
ne yakarış, ne dua, ne sen

belki de bir ölüyüm ben.

Ahmet Oktay
-Gölgeleri Kullanmak-

©Tim Holte..