ŞARKI – Orhan Veli Kanık

Dem bezm-i visâlinde hebâ olmak içindir
Cânım senin uğrunda fedâ olmak içindir
Nabzım helecânımda sedâ olmak içindir
Cânım senin uğrunda fedâ olmak içindir

Bardak boşalır bencileyin dolmayı bilmez
Benzim gibi yaprak sararıp solmayı bilmez
Hiçbir şey canımca fedâ olmayı bilmez
Cânım senin uğrunda fedâ olmak içindir.

Orhan Veli Kanık
-Yayınlanmamış Eski
Biçimli Şiirler-

Salaş – Ahmet Günbaş

51758588_2274019119274870_3549075280779804672_n
Filesi bezgin
salaş günlerin

Eve gelince acışıyor soğan
Eve gelince kan revan
elmadaki yarımsama

Düğmesi kopuk balkonun
bakarı yok / Üstelik kedisiz
– pati izlerinden okurken zamanı –
Albüm çürüğü tuvallerde çimlenen
hüdayinabit bir şenlik
yaprağını döküyor

Sorsan ceviz kabuğundan hayat
hevesi içerden kitli

Avlununsa hâlâ umudu var;
Bir çıtırtı duyulsa aşka sayılacak!

Ahmet Günbaş
-Islık Borcu-

GÜLER YÜZÜMLE – Can Yücel

GÜLER YÜZÜMLE - Can Yücel

Viran bir rum evi adada oturduğumuz ev,
serinliğine serin
Ferah olmasına ferah ya
Tam bir kahuran kafesi.
Bu deyimi aslına döndürmek için mi nedir
Bir çift de kumru gelip
Yuva yapmış çatısına.
Öyle usturubunla yerleşmişler ki
Çürümüş tahtaların arasına
Dışardan görünmüyorlar hiç.
Yalnız
El-ayak çekildikten sonra
Derinden
Ve civan demlerle demlenircesine
Başlıyor dem çekmeleri

Benim de çökmeye yüz tutmuş
Şu can kafesimde
Kadim sevgilim Güler’e sevgim
ÜSKÜDARA GİDELİM diyor hâlâ
ÜSKÜDARA GİDELİM

Can Yücel
-Ölüm ve Oğlum-

ZAMANIN YILKISI – İhsan Üren

İHSAN ÜREN

—Ramis Dara’ya

Zamanın altındayım;
Kimi eşkin,
kimi âdeta….
Dizginler mi kimin elinde?
Zamanın yılkısı,
gem tanır mı?

Böyle öteleye öeleye…
Ömür tükettim ama,
Gönlümce gittim, gideceğim yere.
Kavga, niza; burnum kanadı
gözlüğüm kırıldı…
Korku, hangi inanç erini döndürmüş ki
döndürsün beni.

Sonunda vardım :
Ol süt umut yüzlere…

“Biz acının soytarılarıyız.”*
Kurtuluş yok; anladım,
komedi olmasa trajedi,
sonuna kadar sahnede olacağım.
Ama, göğsümü tıkayan bir sorum var :
Neden hep içime bakıyor
taktığım bütün masklar?

Zamanın altındayım;
Kimi eşkin,
kimi âdeta….
Dizginler mi kimin elinde?
Zamanın yılkısı,
gem tanır mı?

İlhan Üren
-Akatalpa, Ocak 2002-

* Oscar Wilde

MATRUŞKA – Ahmet Günbaş

AHMET GÜNBAŞ MATRUŞKA

Ben de çekildim içime kat kat kanayarak…

Yangınıma beş kala kirpiğimden seken mavilerle
buruk bir gülümsemeye sığındım sessizce
El çabukluğuyla kurtardım son yeşilimi bir kenara yazdım
sarışın bir yalnızlıkla çıkageldi yaz
Narlara kadar çok güldüm çok ağladım

Yara yaradır bilirsin morumu hiç sakınmam
Say bak bu çiçeğini dökmüş kaçıncı pencere
Gör bak, senin yerine de bölündüm parçalandım
Böyle küçülüp gittiğime aldanma, yakınındaki uzaklıktandır
Gerisi tanış yollar, ince bir titreme…

Aklından geçtikçe düş peşime.

Ahmet Günbaş
-Yırtık Yol-