Furuğ Ferruhzad (5 Ocak 1935 – 13 Şubat 1967), Anısına…

furug-ferruhzad-ve-oglu-min-1

Senin İçin Bir Şiir – Furuğ Ferruhzad

oğlum Kâmyâr’a gelecek günlerin umuduyla…

bu şiiri sana söylüyorum
susamış bir yaz gün batımında
başlangıcın bu uğursuz yarı yolunda
bitimsiz bu acının köhne mezarında

bu sana son ninnimdir yavrucağım
senin beşiğinin yanında salınır
belki bir gün bu yaban çığlığım
gençliğinin göklerinde yankılanır

bırak benim avare gölgem
senin gölgenden uzak ve ayrı kalsın
bir gün kavuşuruz ve o gün
varsa aramızda sadece Tanrı kalsın

yaslamışım karanlık bir kapıya
acıdan kıvrılan alnımı
umutla sürüyorum bu açık kapıya
ince ve soğuk parmağımı

arsızlıkla damgalanan
boş kinayelere gülen bendim
kendi varlığımın sesi olayım
istedim yazık ki “kadın”dım

senin suçsuz bakışların bir gün
bu başlangıçsız kitaba kayar
görürsün zamanın köklü isyanı
tüm şarkıların yüreğinde açar

burada yıldızlar hep sönüktür
burada meleklerin tümü ağlarlar
burada meryem çiçekleri
çöl dikeninden değersiz açarlar

burada yalan, arsızlık ve riyakârlığın devi
oturmuş tüm yol ağızlarında
uyanmanın aydınlık sabahından bir ışık
görmüyorum gökyüzünün karanlığında

bırak gözlerimi yeniden
doldurup taşırsın çiy taneleri
kendimden uzaklaştım ta ki indireyim
Meryem’in sili suratından perdeleri

iyi ad kıyılarından kopmuşum
göğsümde fırtına yıldızı var
ne yazık öfkemin alevleri
hapishane karanlığında kanatlanır

göz boyayan zahitlerle bilinsin bu
annenin kolay sürmeyecek kavgasıdır
tatlı yavrum benimle senin kentin
nice yıllardır şeytan yuvasıdır

bir gün gelir hasret dolu bakışların
bu hüzünlü şarkılara kayar
benim anam oydu diyerek
beni sözcüklerin arasında arar.

Füruğ Ferruhzad
27 Temmuz 1957/Tahran
-İsyan-
Çeviri : Haşim Hüsrevşahi