Deniz – Ahmet Ada

48396505_2201324426544340_8150802433983905792_o

Denizin kıyıya küstüğünü düşünürdüm eskiden
Çekilince içine birkaç adım karadan
Yol olurdu ana o zaman koca orman
Yol bana giderdi ormanın bitiminde

Senin evin yakındır fenere sevgili
Bir kapıdan girer ay, saçlarını çözer,
Ormanı dolaşır, sonra yiter
Belki aşktır gözlerinde yanan ateşi

Benim çekildiğim iç deniz karmaşık
Hasretler, yangınlar, hastalar var
Ağır yaralarla örtülmüştür odalar
Işık azar azar dolar

Benim çekildiğim kıyılar sarmaşık
Şafağa döner asma çubukları
Acelecidir gül ve zambak kuşları
Toprağa inerler darmadağınık

Ahmet Ada
-Derin Göller Kalbindir-