ERİYEN ADAM – Faruk Nafiz Çamlıbel

Gözlerim gözlerinde dinlenirken eriyor,
Eriyor yaklaşırken dudağına dudağım.
Zerrelerim çözülmüş gibi sesler veriyor,
Ben sıcak bir denize inen buzdan bir dağım.

Yanında damla damla bittiğimi duyarım,
Yoklarım yerinde mi, yüzüm, alnım, saçlarım?
Bir göğüs geçirerek derim ki: “Yine varım,
Fakat bir rüya gibi şimdi kaybolacağım.”

Birgün, için içimde neyim varsa alacak,
Varlığım bir su olup kabından boşalacak,
Benden nişan olarak kucağında kalacak
Boş bir yığın: Elbisem, gömleğim, boyunbağım.

Faruk Nafiz Çamlıbel
-Mustaripler/
Han Duvarları-