BEKÂRLAR – Metin Eloğlu

BEKÂRLAR - Metin Eloğlu

Elif gitti ama hoşnudum
Hasreti günümde cebbar
Akşam olup İlyas gelinceye kadar
Şiir kitabı okudum

İlyas eve âşık geldi
Külâhta bir parça zeytin
Güzel ekmek bunca dilim
Ateşin üstünde ısıttı

O tasalı, ben tasalandım
Dostlukta can bile ortak
Ablayı enişteyi bırak
Yoksul anamı hatırladım

Ciğerimde erkeklik yaraları
Önünde İstanbul bahçeleri
Sanki hayatta hiç gülmedim
Çalgı sesi hiç duymadım

Odanın ortasında durduk
Üç yudum rakı içtik
Bütün pencereler açık
Sırası gelmişken öldük.

Metin Eloğlu
-İbresiz Bir Pusula-