Yarına Birlikte – Adnan Yücel

ADNAN YÜCEL YARINA BİRLİKTE

Güneş kaçırılırken bunca yıl
Ay vurulurken önümüze
Bu omuz omuza ışıklar
Nereden ve nasıl süzülmüş içimize
Kanı kurutulmak istenen sevgilerden
Ve umudu kesilmek istenen
Sevinçlerden geliyoruz oysa
Sarayları deprem görmüş
O korkunç ayrılıklar yok sesimizde
Soframıza taht kuran bunalımlar yok

Yine gözlerimizin sonsuzluğunda
Dünyanın tüm çocuklarına yetecek kadar
Görüyorum ki nefret bahçelerinde
Sevgi açtıracak bahar var

Ah o aynı sesleri parça parça
Haykırdığımız günler
Camlarda yağmur tanelerince
Dağılıp savrulduğumuz günler
Ki sesler yarım
Renkler yarım
Akşamlara ertelediğimiz zaman
Yaşanmış tüm coşkuları
Yarıya inerdi hep birden
Yüreğin gönderindeki bayraklar
Tarihsel bir ölümün
Törenine dönüşürdü sanki herşey
Ta ki birlikteliğin ormanında
Her yaprağı aynı dilden
Ve birlikte sevinceye kadar

Yok artık tek tek sesleri yaşamın
Günün ayrı ayrı doğması yok
Yepyeni bir gök parçası büyüyor
Şimdi avuçlarımızda
Kanat kanada uçmalar adına
Ve yürek yüreğe
Çarpmalar adına tutuşuyor ufuklar

Duyun ey çocuklar
Ne deprem yarası
Bu gök parçasının kalabalığında
Ne yarıya indirilmiş bayraklar var
Adım adım yürüyen yarınlarda
Açılmakla bitmez artık
Sesimizde püsküren tomurcuklar.

Adnan Yücel
-rüzgârla bir-