Gitanjali – Rabindranath Tagore

RABİBDRANATH TAGORE GİTANJALİ LXIX

LXIX

Benim damarlarımda gece gündüz dolaşan da,
Dünyayı, ritmik ölçüler içinde raks ederek
dolaşıp duran da aynı hayat ırmağı.

Aynı hayat hamlesi neşeyle atılıyor
Yerin tozu, toprağıyla birlikte otların arasına,
Ve saçılıyor, yaprakların ve çiçeklerin çalkantılı dalgaları arasına.

Aynı hayat gidip geliyor, sarkaç gibi,
Doğum ile ölüm arasında gidip gelen kaderin
okyanus —beşiğinde.

Hayatın dalgaları üstünde taşınan dünyanın
Dokunuşuyla güçlendiğini, ışıdığını
hissediyorum uzuvlarımın;

Ve şu an , çağları aşıp gelen,
Kanımda dans eden, hayatın nabzıdır,
bana hem özgüven ve gurur veren.

Rabindranath Tagore
-Gitanjali-

Çeviri: Cahit Koytak

ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL ISSIZ BİR AŞKIN ŞİİRİ

midilli üstünde
yön değiştiren, yağmur yüklü
iki bulut gibiydik onunla

gözleri toprak buğusu,
bafa bataklığıydı boynu,
göğsünde eski zaman izleri

bozkır ortasında susuz
sazlıkların kokusunu aldım
öperken dudağını

yağmalanmış
yüzünde
ıhlara ıssızlığı

eski nehir yatağımda
kuruyan yaz otlarıyla konuşa
konuşa uğurladım onu.

avanos toprağında
korunmuş güz hevenklerine
benzeyen kırgınlığını alıp gitti

yaz bürümcüğü akşamlar
kaldı bana ondan

Ahmet Uysal
-Şiirtüven-

yaz yolculuğu – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL YAZ YOLCULUĞU

bursa’ya doğru,
yaz öpüşlü
mor dikenler kanatır
dudağımı.

nilüfer kavşağını,
geçerken usulca
ıslak göğsünü okşarım
bir gülün.

“can gibi cânan görürüm” *
külliyeler avlusunda
ürpertisiyle
muradiye’nin.

aşk vakti gelir;
şarap tortusu,
bırakır ağzımda
kükürtlü.

Ahmet Uysal
-Bursa’ya Şiirler-

*Sultan 2. Murat (gazel)

Görsel : Muradiye Külliyesi/Bursa.

 

Ahmet Uysal, (1938 – 3 KASIM 2011) Anısına saygı ve özlemle…

KIRGIN ŞİİRİN NOTLARI 3 KASIM 2018
KIRGIN ŞİİR NOTLARI

Biz gidiyoruz onlar
kalıyor bedenimizde
Adını unuttuğumuz
kuşların çığlığı
Buğulu sabahları
eylül sonlarının
Yıkık evlerimizin
tutuşunu sokağına
Isırılan bir elmada
kalan sıcaklığımız
Sevilen kadınlarımızın
solgun kokusu
Biz gidiyoruz susuyor
suları şiirimizin

Ürkek mimozalar boy
sürüyor güneşe
Kırgın bir sokak
yolunu yitiriyor
Bir şairin mahzun eli
tutuyor elimizi
Şiirin yıpranan gömleği
gömleğimiz oluyor
Kırık aynalara düşüyor
sureti ömrümüzün

Ahmet Uysal
-Uzak Yazlarda-