SEVENE BIRAK BENİ – Refik Durbaş

Bekle ne bir not ne işmar na’ber geçip gidiyor zaman
sabah kaçta çıktın evden akşamın vakti nerdesin
parça parça bir gün paramparça bir yürek bekle
karanlık kirpiklerinin ucunda
gözbebeklerinin uçurumunda bir aydınlık
karagüz pınarında ölüm
karamavi rüzgârında sevda
karaağusunda yüzünün özlem
bir cıgara yak
bir cıgara daha dipnotundan yalnızlığın bekle
kendine nefreti yük edinmiş yürekten yak
sevgisi ayaklar altında aşağılanmış yürekten yak
yak ve bekle
sabah kaçta çıktın ölümlerden
akşamın vakti nerdesin yalnızlığında
dinleme artık bu şarkıyı felâket üzre olsa dahi

Her sabah tarihsiz bir öfkeyle uyanıyorsun
tarifsiz bir acıyla
dişlerinin arasında sayısı belirsiz sözcük
belirli heceler
sayısı belli bin bir küfür
sis
çay demlenecek ekmekler yanmasın bekle
ellerini çıkar cebinden
çıkar yüzünden hüznü acıyı öfkeyi
nefret öylece kalsın
bekle
bilimsel kitaplar okumalısın hiç mi hiç anlamadın beni
işe geç kalacaksın öğleye uğrarım
akşam annemlerde kalabilirim
bekle
—Tüketici nelerden şikayetçi

O ki yalnız ve yalnız saçlarımı okşardı
yüzüme bile bakamıyorsun yıllar var
başımı omuzuna değil soğuk camlara dayıyorum
ellerim buz
alev alev yüreğim
aşkım
anladın mı acaba
sevmiyorum sevmiyorum seni daha ne duruyorsun
bir odun daha at sobaya
biraz daha acı yüreğe
biraz daha hüzün
yalnızlık
televizyonun sesini neden bu kadar açıyorsun
—Üretim hatası var

Güvenmek istiyorum sana hayata acılarıma değil ama
Şiirden konuşmak istiyorum sabah işe giden insanlardan
akşam işten dönen insanlardan bir filmden romanlardan
doların tırmanışı sürüyor
altın yine fırladı
enflasyon aşağı çekilecektir mutlaka
orta halli acılara dayanamıyorum artık
orta halli sevinçlere de
ortada kalmak istemiyorum
—Kullanım güvencesi yok

Yapacak işlerim var daha bekle
mektuplar birikti
adını duyduğum soyadını anmasam da olur
dostlara yazmalıyım
kendi içerde suretleri dışarda olanlara yazmalıyım
ol sevdası gönülde yeşerenlere yazmalıyım
bu akşam da mı hapsolacağız eve
cesaret
adresi meçhul yalnızlığıma yazmalıyım
karakör tutsaklığıma
günlerden günlere
yürekten yüreğe
sesten sessizliğe
onura
inanca
sevince
bekle
yazacağım
-Tamir ve bakım yetersiz

Uzat uzatabilirsin ol sıkıntı ki bir kanatsız kuştur
uçar günlerden günlere
acılardan acılara
sevinçlerden sevinçlere
bulutlardan rüzgârlara
rüzgârlardan hüzünlere
hüzünlerden bir lânete bir nefrete
perdesiz evlere yanlış evliliklere
ve uğramamıştır hiçbir ülkeye
adım neydi benim soyadımı kim bilir
bekleme artık
yürek kanat açar sonsuz rüzgârına
karaağulu yürek nafile

Artık git ve sevene bırak beni… Beni…

Refik Durbaş
-Adresi Uçurum-