Pelerin – Haydar Ergülen

HAYDAR ERGÜLEN PELERİN

yüzünü ben saklıyorum sakın düşme,
bir daha düşme, küçük tebessüm valsi,
oyunda kalmış bir kıza geciktikçe
her anneyle yeniden vedayı yaşıyorum

aşkı sen kazandın küçük kız
ama aşk dolduramaz bu güzelliği

uçuruma vaktin yoktu, yürüyüp gittin
aramaya vaktin yoktu, bulmaya gittin
çocukluk uykularından düşen pelerinini

yolcusu küçük bir kız olan balkonlar
düşleri yaşayanın değil düşleyenin adresi
ondandır açılan bir yaraya alışmak
kimselere açılmayan bir gülü besler gibi

aşktan yeni çıkmış bir intihar annesizdir
herkes birbirinden kaçar, konuk gidilir
ve balkon kimseyi almaz olur güzelliğine

çünkü anılarla ölmeyecek kadar eskidir
güz balkonlarında bir düşün içgeçirmesi

aşkı sen kazandın küçük kız ve güzelliğin
bir vedayı kazanacak kadar tehlikeliydi.

Haydar Ergülen
-nar/Sokak Prensesi-

En Son Ne Zaman Gülmüştük Biz Böyle – Gökçenur Ç.

En Son Ne Zaman Gülmüştük Biz Böyle - Gökçenur Ç.

Yağmurun parmakları geziniyor gıdıklanan yerlerimizde
Ansızın boşalırken neşenin paslı zembereği
Engellenemez bir gülme kriziyle nane
Ve deniz kokusu saçılıyor ıslak saçlarından geceye.

En son ne zaman gülmüştük biz böyle
Savaşlar, vergi borçları, kitaplar girmiş araya
(kim kazanmıştı o savaşı? Artık hatırlamıyoruz.)

Hayatta özgürlükten önemli tek şey mutluluktur diyoruz
Konuştukça çözülüyor gökyüzünün düğümü
Çocuklar doğunca vazgeçtiğimiz neydi,
Özgürlüğümüz değilse ölümsüzlüğümüz mü?

En son ne zaman konuşmuştuk biz böyle
Direnişler, hastalıklar, filmler girmiş araya
(Nasıldı o filmin sonu? Artık hatırlamıyoruz.)

Denizde birbirini kovalayan iki köpek var
Isırarak sevişiyorlar birbirlerini
Kumda yuvarlanıyorlar göğü unutana kadar
Sonra silkiniyorlar zaman yokmuş gibi

En son ne zaman sevişmiştik biz böyle
(zeytinlere bakan bir balkondaydık
çocuklar uyumuştu çoktan
duştan çıkmıştın sarınıp sakız kokan bir otel havlusuna)
Kavgalar, kıskançlıklar, cenazeler girmiş araya
Ama tam boşalırken içimizdeki sonsuz
Karanlıkta arılar vızıldamaya başlamıştı ya!
(Onu, hiç unutmuyoruz.)

Gökçenur Ç.
-Sözcükler D. Mayıs Haziran 2018-

Yanılgı – Özdemir Asaf

 

KenÖZDEMİR ASAF YANILGIdimizden bir adadayız,
Dört — yanımız başkalarından.
Aynı önemli kapıdan giriyoruz,
O eski, o beyaz kapıdan.

İlkin yıllar üstünde
Bizi ayıran bir dünya vardı, adımıza kurulu.
Burada yıldaşlarımız soyunup —giyiniyor,
Bilinik kılıyor birbirimizi.
Bir hastalık bulaşıyor anlamlarımıza,
Büyümsümeye vardırıyor yinlerimizi.

Ben sınırlanıyorum göz göre — göre,
Kardeşleşmemiz ayrıklaşıyor,
Kopuyor kan.
Sen konuşmadan duruyorsun senlerce karşımda.
Kalımsız bir anıtsın gençlikten, kitapsızlıktan.

Başkalarından bir adadayız,
Dört yanımız biz — gibi insandan.
Aynı önemsiz kapıdan çıkıyoruz,
O eski, o kırmızı kapıdan.

Özdemir Asaf
-Bir Kapı Önünde-