Bir Yere Gelirsin ki – Cahit Tanyol 

cahit tanyol bir yere gelirsin ki

Bir yere gelirsin ki
Yaşamak yük olmaz insana yavan gelir
Ağaçlar çiçek açar, gök mavidir
Çayırlar alabildiğine yeşil

Ne deli eder bunlar seni
Ne de düşlere sürüklemek için artık
Bir tatlı gülüş elverir

Bir yere gelirsin ki
İşlemez olur içinde zaman
Sadece

anılar dökülür ellerine bir bir

Bir yere gelirsin ki
Dünyayla aranda kapanır duvar
Yaşamış yaşamamışsın…
Akan suya eğilebildiğin kadar
eğil

Götürmez seni sular

Cahit Tanyol
-Varlık Şiirleri Antolojisi-

 

ROMANCERO – İlhan Berk

İLHAN BERK ROMANCERO I YAŞADIÖÇA

I
YAŞADIKÇA
Yaşamalıyız mutlaka
Büyümesi için peşin çocukların
Bin bir keyifle akan suyun
Hatta çiçekteki ağacın hatırına

Bir şey var ki biz dünyadakiler için
Boyuna üzülmesi
Boyuna dayanması düşüyor
Yaşadıkça altın yüreğinin

Bu pırıl pırıl dünyayı
Bizimle yaşar her şey sonsuz bir sevinç içinde
Bizimle hiç şüphesiz
Alabalıklar, dereotları

Hiçbirşey daha güzel değildir herhalde
Dünyada hiçbir şey
Bizim ona baktığımız
Duyduğumuz kadar yüreğimizde

Mutlaka yaşamalıyız
en çok da rüzgârda bir ağaç gibi hür
En çok keder içinde
En çok yaşamasını istediğimiz

İlhan Berk
-Günaydın Yeryüzü-

 

Değişim – Afşar Timuçin

-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

— İnanç beyler çarmıha gerilmeyi bilene

Çocuk ders çalışıyor görünüşte
Sayfaları yavaş yavaş çeviriyor
Çocuk deniz çalışıyor gerçekte
Gözlerini ufuklara dikiyor
Durup durup adını anıyor
Aşkın sözlüğünü ezberlemekte
Bütün nöbetçilerle yarışıyor
Gözleriyle gelişini beklemekte

Biz şimdi aşk öğrenelim
İnsan dersi sonra da öğreniyor
Yüzyıllık kitaplarda bilgi kendi malımız
Haritadan şehirler kaçmıyor ya
Sevinmek yaşarlığa dokunmaktır
Atlı gibi dört nala içimizden gidiyor
Bazan her şey yanılmaksa bile
Sevişmek gene en az yanılmaktır

Afşar Timuçin
-Böyle Söylenmeli Bizim Türkümüz-

 

KATMERİN ÖVÜNÜSÜ YALIN-KAT’IN GÜVENİSİ – Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF KATMERİN ÖVÜNÜSÜ YALIN KATIN GÜVENİSİ

Ben senin düşündüğünün adıyım.
Özüyüm, kendisiyim, ana diliyim.

Bütün ikincilikleri sana kalmış görmek..
Seni ikincinin ta kendisi bulmak..
Yaşamada, sen de varken içinde
Sen ne isen ben onun da bekçisiyim.

Yaşamada sen yaşarken içinde
Senin de deyeceklerini söylemek.
Senin gözlerinin önünde, senden önce
Çatır çatır birinci öldürülmek.

Sana ne sorarlarsa sorsunlar
Diyeceğin, beni gösterip, sen demek.

Yalın çiçek, yeter seni sevdiğim,
Sana gülümsemek.
Sensiz de, seninle de büyümek.
Öksürme, ben türümüzün güzel denmek elçisiyim.

Susunca da şarkım sürer.
Gören seni gösterir, beni söyler.
Biz yan-yana seninleyiz,
Ben senin düşüncelerinin bahçesiyim.

Yalın çiçek önce kim kesilecek..
Sana düşen bana dönüp, sen, demek.

Bütün dediklerin doğru katmer’im.
Evet, bana bütün sorular sen.
Yalnız bir soru var sana, bir tek..
İzin verirsen.

Seni birinci yapan kim, orada, burada..
Ölünceye kadar yaşadığınca.
Sana düşen, bana dönüp, sen demek..
Ad’ımın kucağında.

Özdemir Asaf
-Bir Kapı Önünde-