OLMAYAN – Engin Turgut

ENGİN TURGUT OLMAYAN Walter Moras

Şuramda bir ağaç oturuyor
Kibir denilen tozları silkelemiş
Gülümseyen bir bilge olmuş sanki
Uzun elleri, kolları var bu ağacın
Sonra benden kâğıt yapacaklar
Şiir olmayı bekliyor ağaçlar
Şimdiden!

Üşüyen bir can mıdır nakkaş
Renklere tutkuyla bağlı hep
Kendisini bekler gibi çok uçurum
Çok uzun yalnızlar çarşısı görmüş
Nar ve incire çalışkan bir mavi
Bir kader kokusuyuz
Şimdiden!

Kedigözlü bir rüyanın bahçesiyiz
Sanki bakır bir göğün
Pas tutmayan güneşin terine
Banar da güz bakışlarıyla
Geniş zamanlı düş yolcusu oluruz
Kuş yüzlü, yoksul bir akşamsefasıyız
Şimdiden!

Rakıdır, içinden beyaz atlar geçer
Şarkılar şaraptır, kahırdır ışığı
Akşamlar neden kimsesiz
Yorgundur akşamların ıslığı
Hece vezni gibi durup içlenir
Doğuya bakar gibi bir yüzü
Şimdiden!

Zaman denizinde boğulsaydık da,
Nefesimiz kesilseydi çağların şerbetinden

Engin Turgut
-suyun rüyası-

Görsel:  ©Walter Moras

KUŞSUZLUK – Turgay Fişekçi

TURGAY FİŞEKÇİ KUŞSUZLUK
—Sait Faik’in anısına

Kuşlara da yer kalmadı artık
Geçen yaz bıraktığı köyü bulamıyor leylekler
Asit yağmurları örttü üzerlerini
Kırlangıçlara ne çatı altları kaldı yuva yapacak
Ne ıslatıp biçimlendirecekleri toprak
Şıra içemezler artık
Asma kütükleri kahverengi birer haç
Petrol denizlerinde renkleri değişti martıların
Yalıçapkınları bilirler mi
Avları metal ölüsü bir balık.

Kuşlar için evler yapardık oysa
Penceremizde, saçağımızda, bahçemizde
Sesleri alıştığımız bir şeydi
Ne oldu da uzaklaştık kuşlardan
Kuşsuz dünya, biraz da insansızlık değil mi?

Turgay Fişekçi
-Dip Sevgi-