saklı nehir – Mehmet Sadık Kırımlı

26677896_1761816463828474_3517125916943190827_o

gündüzlere sakladım içi boşalmış kederleri
artık kupkuru bir duvar örüyor gecelere
bakışlarım

alıp büyüttüm mevsimleri aylardan önce
yıllar çorap örüyordu günlere… yürüdüm
sokaklar bunaltan güz : ağız ağza vermiş korku…
dağları bekliyor rüzgâr ve fırtına sesleri
sildi bu güzellikleri hayatın yüzünden bir el

sen var ya sen, telleri kopuk kemanın
sesinde kıvranan hüzün gibiydin içimde hep
kurusun diye yıkayıp asmalıydın sözlerini
ipe, camda hâlâ duruyorsa kar ve yağmurun
ayak izlerini de…

duvarda güneş lekesi, eşikte kedi-köpek…
zamanı kokla ve gir içeri… bu musikî erkenden
sona ermeyecek, el çizimiyle resimlerde
renk değiştirecek ufkun kıpkızıl prensesi

kabusu yenip saklı bir nehir ağzından geçerek
koyacak önüne gün görmemiş güzelliğini aşk
sevmeni beklecek, yüreğiyle seni tutup
götüren su…

Mehmet Sadık Kırımlı
-sebepsiz sevinçler-