ölümünün onuncu yılında nazım’ın şiirini anış – Kemal Özer

KEMAL ÖZER ÖLÜMÜNÜN ONUNCU YILINDA NAZIMIN ŞİİRİ

3 Haziran 1973

Korkmadan yazdı şiirlerini, sokağa çıkar gibi rahat,
ancak yalan söylemeyenler korkmaz rahat yazmaktan.
Sokağa çıkarken bildi karıştığını kimlerin arasına,
kimlerin yanında yer alacağını, kimlere karşı.
bildi bir kavgaya raslayınca kaçmayacağını,
güçlüyse bir yanı kavganın, bir yanı haklı
bildi yerini alacağını haklının yanında,
savaşacağını yılmadan, boyun eğmeden güçlüye.

Apaçık yazdı şiirlerini, bir avuç su içer gibi yalın
ancak haklı olanlar korkmaz yalın konuşmaktan.
Irmağa bakarken, dedi su nasıl her şeyi gösterirse
hangi kaynaktan çıktığını döküleceğini hangi denize
ağaç nasıl sererse gözler önüne tohumu ve çiçeği
duru olmalı öyle konuşulan söz de, eylem de.
insana aykırıdır çünkü doğaya aykırı olan,
çünkü engelleyen yok bulanıklıktan başka gerçeği.

Umutla yazdı şiirlerini sabahı bekler gibi doluyürek
ancak emek verenler korkmaz yarını beklemekten.
İçeri girerken düşündü bir gün açılacağını kapıların
toprakta tohum neyse insan odur dört duvar arasında.
ne çaresizlik yaraşır ona, ne eli kolu bağlı oturmak
yeter ki bilsin terden varılacağını mutluluk harmanına
bilsin girdi mi savaşa dayanmak gerekeceğini
güneşin er geç buluttan çıkacağını ihanet etseler de.

Verimli bir şafak dölüdür Nazım’ın şiiri
inmiş yeryüzü tarlasına insan dilinden
eğitir bilinç ocağında kiminin yüreğini,
kiminin ateş yağmurudur ter dökmeyen alnına

Kemal Özer
-Yaşadığımız Günlerin Şiiri-