herkes karşısındakinin bir yerini acıtır – Selahattin Yolgiden

SELAHATTİN YOLGİDEN

siz bana gelmeyin bay antuan,
ben sizi bulurum
sultanahmet’te gelinlik sokak’ta
gece boyu bıraktığınız ayak izlerinizden
zor değil size ulaşmak

siz bana uzun boylu olmayın
ben kısalırım
içinden çıkılamaz durumları
aşarız beraber
herkes birinin kalbindeki bir yeri açar
dokunduğu zamana kadar bilinmeyen

ve çocuklar kükürtle büyür gecekondularda
çiçek açmalarını beklemeyin bu yüzden

iki elin sayısı kadar arkadaş yeter insana
elinizi uzattığınızda yirmi el ve yüz parmak
ille biri denk gelir de tutar sizi
kedileri ve köpekleri
buna dahil etmiyorum ama
özellikle sokaktakileri

ve sardunyaları da unutmayın
balkonda kim bilir kaç gündür sulanmayan

herkes karşısındakinin bir yerini acıtabilir

Selahattin Yolgiden
-gittiğim en uzak yer sizdiniz-

 

Kabul katına – Murathan Mungan

MURATHAN MUNGAN KABUL KATINA

yazının kelamın harfin kaynağında
ışıyan saf nokta

el ehil hâkim ağız
bir ah!la
otağ kurar sözde
şiddetine kapılmadan gücünün
bir diğeriyle çadır bozar
harflerde gövdelenenle
geçit verir bir âlemden diğerine
sesten heceye kendini tanır

bulutgöçer hırkasını çıkarıp asar yola
sakalı erken gelmiş dağların
vakitsiz yağan karla
her çağın çarığı, asası farklı
yüzdeki benden dildeki bene
yol, sahiple tamamlanır

mevsimlerin ulağı
geceyi kovalayan
atının değil sesinden ayrılan rüzgârın nalı
konar birinden diğerine
kendine aldanan Zaman
hiç ölmeyeceğini sanır
ses bulduğu harften vücutla

hayatın kısası
buğdayın çağırdığı uzak
otların söylediği kulübe
kendi rüzgârına aldanan at
terkisinde gece, terkisinde
kıvılcımın ayarttığı ten, dokunduğunda
şimdi zaman
hissettiğinde kâinat

ölüm cesareti gelir
bu kadar yaradan sonra

kelamla gövdelenen
kendini yaralarından tanır
kalır kabul katında

noktadan ah’a
söyleyip yazdığıyla

Murathan Mungan
2009
-GELECEK-