magritte – Selahattin Yolgiden

SELAHATTİN YOLGİDEN MAGRİTTE

baksan da görünmüyor balığın bacakları

anlamıyor insan çoğu zaman
bir elmanın güneşe tapmasını ya da
portakalın elde koku bırakmasını
akşamüstü ölüme öylece bakmasını

gökten insan yağdığı zamanlarda
(ki kasım en iyi aydır bu konuda)
okumak için uzandığın odadan çık
kaldır kafandaki melon şapkayı ve
göster herkese yüzsüzlüğünü

anlamıyor musun, dünya denen yuvarlak top
bir şişenin içinde, bir kadının sırtında
ıslanır durur ağaçlar huzurla
onun yüzünden süzülen yağmurda

körler kıymetli adımlarla gelip geçerken
önünden schaarbeek’teki mezarın
mösyö rené keyifle yudumluyor
gömülürlen tabutuna bırakılan konyağı
düşünürken ölü olup olmadığını

Selahattin Yolgiden
-eve geç kaldım yalnızlık bekler-

Görsel: René Magritte