öğrendim – Neriman Calap

NERİMAN CALAP ÖĞRENDİM

~babama~

çekildikçe denizler yüreğimden
gün bulutlara dolandı
kapattık açılan ayracı.

-uzalıktı özlemdi ölümün adı
öğrendim doldukça avuçlarıma eylül
yıkıldı gölgesine sığındığım kayalar-

bülbülan yaylasında at koşturan delikanlı
uykularıma doluyorsun yılları omuzlayıp
sırlarımı paylaşan bir fotoğraftasın
kapanmayan bir boşluk kuşattıkça yaşamı
yangın yeri yüreğimiz/kollarımız dal kırığı.

devran değişiyor baba/iklimler
belirsizliği yokluyoruz el yordamı
bir ırmağın yüreğine ses olmak istedikçe
sevgi diye sarardık ibrişim yumakları
yorgun bir kuş gibiyim/tutulmuşum yağmura
günlerin koşuşuna bakıyorum şaşarak.

Neriman Calap
-rüzgâr kanatlıydı gece-