gül tuhafsa bahçe huysuz su dalgındır – Şeref Bilsel

ŞEREF BİLSEL GÜL TUHAFSA

Rüzgâr güle değince şüphe götürür
bekleyen bunu bilir, anneler bunu
herkes bir yere siner bazıları avlusuz
bezilmiş odalarda hastalar ve kokular
boşaltın odaları zaman dışarı çıksın
ağrıları boşaltın ‘aman’ dışarı…

Rüzgâr güle değince şüphe götürür
gidenler bunu bilir, kardeşler bunu…
herkes bir yerden döner bazıları dönüşsüz
onların ceplerinde sade elleri durur

Ah! dalların ucunu yüzüme değdiren gün
gidilmemiş tek sözcük baştan aşağı siyah
dışarıya açılan herkes kendine solgun
ah! sessizliğin patiskadan yolluğu
aşk tuhafsa bahçe huysuz su dalgındır
ve rüzgâr ezilmiş bir güle ekler sesindeki morluğu

Şeref Bilsel
-Sürgündeki Rüzgâr-