DÜN DAĞLARDA DOLAŞTIM EVDE YOKTUM – İlhan Berk

Akşama Doğru-140x215

Güneş cebimde bir bulut peydahladı. Taş, kördür diye yazdım. Ölüm, geleceksiz. Şeylerin yalnız adı var. Ve” Ad evdir.” (Kim söyledi bunu?) Dün dağlarda dolaştım, evde yoktum. Bir uçurum bize bakmıştı, uçurumun konuştuğu usumda. Buydu bizim kendine sonsuz olanı duyduğumuz. Nesneler ki zamanda vardır. Terziler çıracısı Hermüsül Heramise’nin pöstekisi her bahar ayaklanırdı. Yağmur yağmamazlık edemez. Taş, düşmemezlik.

Ne diyordum, dünyanın düşünceleri yoktur. Otların canı sıkılmaz. Kurşunkalem kendini ağaç sanır. Ufuk, hüthüt kuşu. Seni bilmem, bir söylene dönüşmek içindir dünya. Onun için başka bir son yok. Bir söylene dönüşmek, bir söylen olmak! Sonsuzluk dediğimiz budur.

Nerden başlasam yine oraya geliyorum. Ben gidiyorum. Ölüme, o büyük tümceye çalışacağım.

İlhan Berk
-Akşama Doğru
Toplu Şiirleri III-

yaşam sürüyor – Kemal Özer

KEMAL ÖZER YAŞAM SÜRÜYOR

Şimdi iyiden iyiye serin
balkonda gece saatleri,
soluksuz kalırdık otururken
daha on-onbeş gün önce,

Renkli ışıklarıyla eğleniyoruz,
karşımızdaki lunaparkın,
kulaklarımız bir radyodan yayılan
küçük gece müziğinde.

Daha on-onbeş gün önce
neyle çarpıştıysak sanki
boyun eğmekteyiz şimdi onun
yaşam sürüyor sözüne.

Kemal Özer
-Yaralı Karanfil/
Toplu Şiirleri-