sessizliğin sağnağı- A.Hicri İzgören

A HİCRİ İZGÖREN SESSİZLİĞİN SAĞNAĞI

Gözlerin diretirdi
Yılan ıslıklarına inat
Suya inerdi ceylanlar
Geceye ay doğardı
Yol çıkardı kervan için
Güne doğrulmanın köşe başında
Yolcu yolunda gerekti
Engeller kime sondu unuttum
Bize hep başlangıçtı
Sana varan bütün yollar güzeldi
Sevda çağırırdı bizi
Ve davranırdık

Güne doğrulmanın köşe başında
Geceyle karanlık kol kola girdi
Sessizliğin sağnağıyla irkildik

Ozanlar
Işıkları her saat yanan
Uyanık şehirleri severler
Şimdi karanlıkta yazarlar şiirlerini
Yangın yeri gözlerinde
Dizelerinde
Umut ve hüzün yanyanadır
Kanasa da bir yerleri hep
Duyarsın ezgileri sıcak
Sazlarında düzen bozulmaz

Sessizliğin sağnağıyla irkildik
Dört bir yanımız kış şimdi
İçimizde yazdan kalma bir güneş
Yeniden kuşatıyoruz
Kapılarını zorluyoruz umudun
“Bu tomurcuk yaşımızda”
Kendi ellerimizle sarıyoruz yaramızı
Her şeye yeniden başlıyoruz

Anlıyor musun beni dost
Duyuyor musun

-Sulara
Sulara salmazsak sesimizi
Yalnızlık gömüt taşlarını kendi hazırlar
Gelir “hayat sollar bizi”
Ve artık bağışlamaz bizi çocuklar

A.Hicri İzgören
-Sessizliğin Sağnağı-