hüzzam beste – Arzu Eşbah

ARZU EŞBAH HÜZZAM BESTE

… aldanışım; göz yaşının geceyle gerdeğidir
ve düşsel bir varoluşun simgesidir aşk…

I.
her gidişinde biraz daha ölüyor bu şehir
ve umarsızca susarak
kendi karanlığına gömülüyor biraz daha

hüzün kol geziyor sinsice sokaklarda. semiriyor,
yetmiyor arsızca coşuyor kuytularda

çıkmaz bir sapakta ardın sıra
hırsla sürülüyor gidişin namluya
ve umut hani o son umut
en kırılgan yanından vuruluyor bu bap’ta
bu bir talan
tam bir istilâ
hayat duruyor tüm zamanlarda

camekânlarda yapraklarını döküyor ağaçlar
mevsimler hızla yitiyor bulvarda
bütün renkler aheste solarken kimsesiz kaldırımda
selâm duruyor sokak lâmbaları bu vakitsiz intihara
tüm levhalar yokluğunu işaret ediyor
küsüyor şiir sesler susuyor
her gidişinde bu şehir
biraz daha ölüyor

Arzu Eşbah
-Dilküşa-