GÜZEL KADINLAR MEVSİMİ – Ahmet Uysal

AHMET UYSAL GÜZEL KADINLAR MEVSİMİ

Güzel kadınlar mevsimidir güz:
Rüzgârın önünde savrulur giderler
Yağmurlar ıslatır göğüslerini
Yüzlerine ay ışığı sürerler

Issız bir kumsala çağırırlar
Yıldızları parıldayan geceyi
Dudakları nemlidir iz bırakır
İnce bulutlara benzer gözleri

Göç öncesi kuşların toplandığı
Kırların ot kokusunu taşırlar
Okşansalar: bir tarla yangını
Öpülseler: deniz köpüğü olurlar

Güz mevsiminde güzel kadınlar
Şiir örtünürler, imge bürünürler

Ahmet Uysal
-Uzak Yazlarda-

Ahmet Uysal( 1938- 03 Temmuz 2011), Anısına sevgi ve saygıyla..

AHMET UYSAL NAHİTE MEKTUP MAHFEL KAFE

nahit’e mektup – Ahmet Uysal

güzel kız sokağını 
arıyorum eski bir şehirde,
yoluma yıldız düşürmeyen
büyük ıssızlığında göklerin.

yalın toprak buğusu
uzanıyor, dudak dudağa
gelir gelmez yalnızlığım,
ahşap konakların avlusuyla.

yağmur karanlığında
öpüşen iki şiir
arasında arıyorum onu.

bakır kızılıydı yüzü,
saçları iki demet yalım,
‘mahfel’ önündeydi son savruluşu.

bursa ikindisi beklerdi
güller asılı kapısında
yalnız çınarlar ve Nazım

güzel kız sokağı,
hangi evvel zamandaydı Nahit,
ilk öpücüğe benzeyen.

Ahmet Uysal
-Bursa’ya şiirler-

Güzel Kız Sokağı – Bursa

Belli yerlerle ilgili efsaneler, toplumların yerleştikleri mekânı benimseyip ona önem verdiklerini gösterir ve bu mekânlara anlam kazandırırlar. Bursa Abdal Mehmet Mahellesi’nin Güzel Kız sokağıyla ilgili anlatılan Güzel Kız efsanesi bu duruma örnek teşkil eder.

“Güzel kızın ölümü bütün mahalleyi etkilemiş, O’nun ölümünden sonra da o sokağa “Güzelkız” adı verilmiş. Kızın günümüzde adı bilinmediği halde sokağa verilen adı halen yaşamaktadır.”