Yalınayak – Şeref Bilsel

ŞEREF BİLSEL YALINAYAK ahmetavcu_fdgdfg

Denize uyup gidince erkekler
her kadın bir dağ buldu kendine
dağlara açıldı kadınlar
kim konuşabilir kendi yüreğiyle
çıplak ayaklarla yere basmadan
susmayı ve beklemeyi öğrenmeden
bir öğrenmek buldu kendine kadınlar

Suyun su ile acının acıyla kapanışı
dağlanmış bir denizi görmeye indiler
küfürle tuzla salınan Karadeniz
yalağuz bir yataktı
bir yatak buldu kendine kadınlar

Yokluğa ve yollara inat
peştemallere sarılı sekiz kadın
çıplak ayaklarla şehre varınca
tatoğlu çeşmesinin başında durup
ayaklarını suya verdi…
Sepetlerinden çıkardıkları beyaz
yün çorapları giyip üzerine çarıklarını
geçirdiler
yollara ve yokluğa inat
kadınlar pazarına doğru gittiler
bir pazar buldu kendine kadınlar

Biraz tereyağı biraz kara lahana indirip
tuz ve gazyağı aldı peştemallere sarılı
kırmızılı sekiz kadın aynı çeşmenin başında
çarıklarını ve çoraplarını çıkarıp
sepetlerine yerleştirdi.

Bir kez olsun şikayet etmediler
oğulları ve kocaları ölene dek sustular
dağlar ve arkası görünmeyen ağrılar
onlarındı
kapının arkasında beklemekten
sapı çiçeklenmiş baltalar onlarındı…
sekiz kadın dağlara doğru kayboldu
bir kaybolmak buldu kendine kadınlar

Şeref Bilsel
-Sürgündeki Rüzgâr-

Görsel: Ahmet Avcu