Ellerin Değince Denizlerime – Çiğdem Sezer

ÇİĞDEM SEZER ELLERİN DEĞİNCE DENİZLERİME

kalkıp bir ağacı suluyoruz ellerinle
yağmura bakıyoruz hep yağıyor
Pirinçhan’da bir gramofon
– beni kör kuyularda…

ellerin öylece duruyor masada
kuyum ustası ellerin
bir şunu unutmuyorum
gülerdin, şenlenirdi bahçelerim

ben alıp ellerini uzaklara gideyim
ardım sıra kambur cüce
çevirin çemberini
alıp gideyim ellerini… ellerinin
tenimdeki gül döğmesini

kaç kış uyudum unuttum
karlar nasıl erirdi soğuk göllerde
paslı dilim ağulu dilim kekeme
çamaşır günleri kapı önleri sevişmeme
saatleri evlerin, bir peygamber çiçeği
ağızda yarım bir cüzle
beni ezberle diyor, beni ezberle
bir bunu unutmuyorum, bir de
parmak izlerini, ateşler içinde

kaç vurgun kaç hastalık
ölmedimse, telkari gümüş
ellerin, işlediği için
bir gül
bir daha
köklerime

bir şunu unutmuyorum
aşk en güzel yenilgi
ellerin değince denizlerime..

Çiğdem Sezer
Agora/309