İçimin Çalgıcıları – Arife Kalender

ARİFE KALENDER İÇİMİN ÇALGILARI

Çalmaya başladı içimin çalgıcıları
değiştirdim kendimi çengiyle
iğde çiçekleri kokladım
hırsız yaşadım arsız güldüm
hüzün köpeğimdir
havladı durdu peşimde

dağ suları uçuruma düşüyor
arıyorum kayalıklarda yankısını
bahar eskisi bir gündüzden kalmayım
taçyapraklarından insan yapıyorum şu sıra
mektup mu yazsam yoksa
acemaşiran suzinak anlayın artık
bir teknedeyiz üsküdardan beşiktaşa
üç kuşak üç aile üç aşk

üç kere üçün arasında neler olmaz
sen olursun ben olurum ve onlar
bizi bize bırakmazlar
nemlenir zaman, küflü yatak
alırlar elimizden sevişmeleri
kalır bedenlerimiz çırılçıplak

unutkan bir geceye dalmış taksim
anlamını istiyor yırtılmış pankart
bir şilep rıhtıma yanaşıyor o saatlerde
bak yine başladı çalgıcılar
eski bir kemandır parmakların özlediği
tellere dokundukça
hasretler yüze çıkar

sizde satılık sözcük var mı
sığdırmak için çok şeyleri içine…
Arife Kalender
-kurşun kalem,Eylül- Ekim2009-