biraz kül… işte – Neriman Calap

NERİMAN CALAP BİRAZ KÜL İŞTE

somut bir acıydı yüreğimin ortasında
sessizce aktı gün dünden geleceğe
yavru ceylan anasından ayrı uzak dağlarda
insan ormanlarında yitmişti / yarımdı yarınlar
ayırt edilemezken gün ile gece
güzü andaç bıraktım sabahın uykusuz gözlerine
anlamsızlığa karışırken uzakta bir ses
çoktan kurumuştu karakış gülü
ne çok yıldız şöleni yaşamıştı oysa
gecenin ıssızlığını paylaşan yüreklerimiz
hükmünü yitirmiş şimdi açık denizlerde
dalgalara şiir okuyor hüzünlü gizemiyle…

kiraz ayı bitmiş / temmuzlar tutuşurken uzakta
biraz kül kalmış geriye / birkaç şiir işte…

Neriman Calap
-rüzgâr kanatlıydı gece-