başka eylül yok – Neriman Calap

NERİMAN CALAP BAŞKA EYLÜL YOK 1

1.
yarısı alaca günün… yarısı ışığa durmuş.
bir çocuk nesnellikten düşsel bir ortama koşuyor
kaygusuzca. o koca otobüsler, kamyonlar sıyırıp
geçiyor saçlarının ucunu. ölüm korkusundan uzak
dirimin olan gücüyle / umarsızlığa koşuyor
saydam bir görüntünün albenili ışığına.
aşıyor yolunu bilmediği kentleri.

gün akşama dolanırken
bir ikileme takılıp kaldığında bezgince
ağulanmış gibiydi yüreği. uzaklaşıverdi yine
o dönenceden… yanlış yaptım dedi korktu.
-ötesi yok-
siniverdi şiirin gölgesine…

gece tanrısı buldu onu. gözündeki buğulara uzattı
ince uzun parmaklarını. çok uzaklardan gelen bir sesle
“yine cam kırıkları doldurma yüreğinin
kıvrımlarına. sıyrıl ikileminden kaç ürkülerinden. bak
ben ve sen / gece ve şair görünmez alazlarla
birleşiyoruz. düşyazılarımızla yenip yenilgileri
kadife sabahlara dökülen bir esintiyiz”

Neriman Calap
-rüzgâr kanatlıydı gece-