Mübadil – Ahmet Günbaş

Islik-Borcu (1)

I.
Taşıma komşu durmuş

Bilmez miyim?

Hışırdar merhabası
alnımdaki rüzgârda

Çıngıl sesinden tanırım onu
giderayak
iki yürek arası

Kervanı şuramda…

Üzümden öksüz
zeytinden yetim
yürür mübadil mübadil
dilden taşkın acıyla…

Tanrı kapatmış gözlerini
göçünü yazdıktan sonra
pürüzsüz bir tarihin yollarında

Ötesi körfener –
miş
Fitiliyle buruşmuş…

II.
Suyun ki vicdanı geçirgendir
koluna girer şanlı yitiğimin

Ha! desen uyandırır şiirini
şıradan şaraba süzülen gemiler

Gülün ıslığıdır duyulur
sardunyalara doğru

Avluyu uyandır
uyandır avluyu
Sürsün cezvesini korzamana

Ezberine bir aşla çıkagelir

Ahmet Günbaş
-Islık Burcu-