BU ÇIKMAZDA – Ahmad Şamlu

BU ÇIKMAZDA - Ahmad Şamlu

Ağzını kokluyorlar,
seviyorum demiş olmayasın sakın
yüreğini yokluyorlar
içinde bir alev olmasın sakın
tuhaf bir devir sevgilim
aşkı, bariyer direğinin önünde kırbaçlıyorlar

kilerde saklamak lazım aşkı

tuhaf bir devir sevgilim
ve ayazın bu girintili çıkmazında
şarkıyı ve şiiri yakarak harlıyorlar ateşi
düşünme gafletinde bulunma
tuhaf bir devir sevgilim
gece vakti kapıyı çalan
öldürmek için geliyor ışığı

kilerde saklamak lazım aydınlığı

kanlı sopaları ve kamalarıyla
kasaplar tutuyor işte geçitleri
tuhaf bir devir sevgilim
ve tebessümü dikiyorlar dudaklara ameliyatla
ve şarkıları ağızlara

kilerde saklamak lazım heyecanı

kanarya közleniyor
zambak ve yasemin ateşinde
tuhaf bir devir sevgilim
muzaffer sarhoş iblis
yasımızı kutluyor, sofranın başında

kilerde saklamak lazım tanrıyı.

Ahmad Şamlu
-Gurbetin Küçük Şarkıları-
-Sözcüler D. Mart/Nisan’17

Vladimir Mayakovski (19 Temmuz 1893 – 14 Nisan 1930) Anısına saygıyla..

V.MAYAKOVSKİ BİLİRİM SÖZCÜKLERİN GÜNÜNÜ BEN 14 NİSAN 17

Bilirim Gücünü Sözcüklerin – Vladimir Mayakovski

Bilirim gücünü sözcüklerin, o çınlayan sözcüklerin ben;
onların değil, o yığınları coşturan, kendinden geçiren,
başka sözcüklerin gücünü, çıkarıp ölüleri topraktan
tabutları meşeden adımlarla götürenlerin her zaman.

Gün olur okunmadan, basılmadan atılırlar da sepete,
bir çıktılar mı oradan gemi azıya alırlar elbette,
gümgüm öterler yüzyıllar boyu, tırmanıp gelen trenlerdir
öpüp yalamağa nasır tutmuş ellerini şiirin bir bir.

Bilirim gücünü sözcüklerin. Esip geçmiş de bir rüzgâr
bir halayın topraklarına düşmüş taçyapraklarıdır bunlar,
insandır bütün ruhu, dudakları ve bütün iskeletiyle.

Vladimir Mayakovski

Çeviri :Sait Maden

ÖZGÜRLÜĞÜNE DAL BUDAK SALAN – Fazıl Hüsnü Dağlarca

ÖZGÜRLÜĞÜNE DAL BUDAK SALAN - Fazıl Hüsnü Dağlarca

Ağaç bir ülkedir
Dalları kentler
Yaprakları yurttaşlar
Gün doğarken aydınlanmasıdır sizin uyanmalarınız

Gece gündüz sallanır ağaç
Geceyi okurkendir gündüzü okurkendir
Geçmişbilimin yerbilimin anılarındadır
Yaz geldi mi yeniler evren yaşamını

Çok güçlüdür ağaç
İnandığı toprakta yeşilde
İnandığı erdemde
Durur bir tek yalan söylemeden

Ağaç söz verdiğini yapar
Kiraz mı dedi kiraz verir
Armut mu dedi armut verir
Adıdır söz verdiği

Ağaç bir insandır
Yurdunda dal budak salan
İnsanlar ağaç olmalı
Özgürlüğüne dal budak salan

Fazıl Hüsnü Dağlarca
Akatalpa, Mayıs 2004

DAĞLARDA ATEŞLER YANDIKÇA – Behçet Necatigil

BEHÇET NECATİGİL DAĞLARDA ATEŞ YANDIKÇA
Oda karanlık
Odadan dışarı çık
Şehir karanlık
Şehirden dışarı çık
Korkma
Yürü bir hayli yürü
Gördün mü
Dağlar başladı artık.

Korkun dağılır rüzgârda
Bekle biraz
Dağlarda ateşler yandıkça
Karanlıktan korkulmaz.

Dağlar karanlık
Dağlara yukarı çık
Korkma
Yürü bir hayli yürü
Az daha yukarı çık
Birbirinden uzakta
Gördün mü
Ateşler parladı artık.

Şimdi dağlar kaldı yine ardında
Odan yendi karanlığı, ölümü
Dağlarda ateşler yandıkça
Karanlıktan korkulmazmış, gördün mü?

Behçet Necatigil
-Çevre-

Behçet Necatigil (16 Nisan 1916 – 13 Aralık 1979) Anısına saygıyla..

İTHAF EDİYEMEYEN ŞİİR

İTHAF EDİLEMEYEN ŞİİR – Behçet Necatigil

Anlayamadım gitti
Bizde hiç bilinmiyor
Dost kıymeti.
Ben onun kahrını
Yıllar yılı çekeyim de
Bir gün demesin
Behçet ne halde.

Kendi derdimi bâzan
Anlatmaya kalksam da
Yerden yere vuruyor.

Bâzan yüze gülücü
Arkadan kuyu kazıyor
Baksan başka zaman
Evliyâya benziyor.

Bâzan iş olsun diye
Bir laf çıkarıyor
Herkes beni bilmez ki
Çoğu sahi sanıyor.

Anlayamadım gitti
Bizde hiç bilinmiyor
Dost kıymeti.

Behçet Necatigil
Varlık, 1948
-Çevre-

Donmuş Dallarda Çiçek – Behçet Necatigil

BEHÇET NECATİGİL DONMUŞ DALLARDA ÇİÇEK

İyidir beraber olmamız
Yaklaşmış, değişik.
Duyulur çevrenin gürültüsünde
Issız
Bizde bir şey eksik.

Belki de bir şey fazla, yıllarca bilmedik
Çökmüş birdenbire ağır;
Bir kırık gülüşte
Yitik
Ümitsiz hatırlanır.

Bulmak gibi tıpkı
Karlar altında kayıp uzanırken ova
Yolu kendiliğinden.
Donmuş dallar esen ılık rüzgâra
Çiçek açar çekingen.

Aldanarak, unutmuş
Senin yolun ayrı, benimki ayrı
Az sonra ikimiz de yalnız.
Kısa bir zaman için, saat beş suları
İyidir beraber olmamız.

Behçet Necatigil
Kültür Dünyası, Ekim’54
-Eski Toprak-