Esmerliği bile – Murathan Mungan

MURATHAN MUNGAN ESMERLİĞİ BİLE

Kendinden caymış duruşu,
değmiyor kenarından yürüdüğü hayatın bir yerine
esmerliği bile kuşkulu artık
kaçakçı yetimleri gibi uzak gözleri
minesi solmuş gülüşünün
sesine küsmüş, dudak payı var her kelimesinde
tutukluk çekiyor günü, dönmüyor gündeliğin sıradan gramerine,
sanki hiçbir imge açığa çıkaramaz artık onu
kâğıt üstünde

Çocuk gülüşlerinden ışık alan eski kartpostallardan tanıdığım çocuk,
Sana ne oldu böyle?

Murathan Mungan
2015
-Solak Defterler-