son armağan – Mustafa Köz

MUSTAFA KÖZ SON ARMAĞAN

Aşkın gecesi de olur gündüzü de
evlerin içi de bir, dışı da bizim için
dokunmak şuradaydı, sevişmek şurada
seni saran sabah yeli, sarardı beni de
sürüp götürsün diye o sonsuz öpücüğü.

Dudakların güllerin bilinmez çığlığı
ruhunsa açıldı açılacak bir eski pencere.

Sana verdim işte kalbimi,
giysi yap onu yalnızlığına.

Mustafa Köz
-rüzgâr yanığı-