Ahmet Oktay, (21 Ocak 1933 – 3 Mart 2016) Anısına saygıyla…

ahmet-oktay-rahatlarim

RAHATLARIM – Ahmet Oktay

Akşam vakitleri
Yalnızlık koyar adama
Bir zaman ne erkekliğin
Ne içerinde yatan kâr etmez
Akşam vakitleri
Kalbim, kanadı kırık güvercin
Çırpınıp durur,çaresiz
Dağlar, deryalar üstünde
Çırpınıp durur da
Zehrolur cıgaramın dumanı
Naz ay ışığı zehrolur

Tam saatıdır,başlar bulvarların
Çalımlı ve çılgın gecesi
Sebepsiz değil ağlamaklı halim
Bilirim dudaklar var öpülmeyi
Arzular
Damarda kanımız öyle genç
Ve dal uçlarında bahar
Yeryüzündeki nimet emrimizde
Emrimizde meyvadaki lezzet
Bırakmazlar ama hasret koyarlar

Küfretmemek elimde değil
Elimde değil hırslanmamak
Dağ başında bir ayrık otu gibi
Yalnız ve ürkek kaldıkça insan

Sürüp gitmez bu halim elbette
Evvela, yaşamakta ayak direyen
Yırtıcı insan umudu
Sonra bir orman gibi karanlık ve sakin
Gözbebeklerin düşer de aklıma
Biraz rahatlarım

Ahmet Oktay
1952
-söz acıda sınandı/Kitaplarında
Yer Almayan Şiirleri-