AY, AY ROMANSI – Federico Garcia Lorca

Conchita Garcia Lorca’ya

Kabarık sümbül eteğiyle
geliyor ay demirci ocağına.
Çocuk bakıyor ona, bakıyor.
Çocuk bakakalıyor.
Huzursuz havada
uzatıyor ay kollarını
gösterip şehvetli, saf
sert kalaydan memelerini.
Kaç, ay, ay, ay.
Çingeler gelirse
gerdanlık yaparlar yüreğinden
beyaz yüzükler.
Bırak, dans edeyim çocuk.
Çingeneler gelince
bulacaklar seni örste
gözkapacıkların kapalı.
Ay, kaç, ay, ay,
kulağımda nal sesleri.
Çocuk, bırak beni, basma
kolalı beyazlığıma.

Çala çala ovanın davulunu
geliyordu atlılar.
Çocuk kapadı gözlerini
demirci ocağında.

Geliyordu zeytinlikten
çingeneler bronz ve düz.
Gözlerinde uyku
başları dimdik.

Nasıl ötüyor baykuş
ah! nasıl ağaçta!
Tutmuş elinden çocuğun
gidiyor gökte ay.

Çingeneler çığlık çığlığa
ağlıyor demirci ocağında.
Meltem bakıyor, bakıyor.
Bakakalıyor buna.

Federico Garcia Lorca
-Çingene Romansları-
Çeviri: Erdal Alova