SUSKU – Tuğrul Asi Balkar

 

antonio_mora3

şimdi bir suskudayım. yorgun. yüreğini avuçlayan
rüzgâra bağrını açmış ellerim
sen zaman dersin başkası, tarih
ne olduğunu bilmeden, poyraz
nasıl olduğunu duymadan, lodos
nerede olduğunu görmeden, karayel
denizlere yakışan teninle kıpkırmızı
geçerken yazın içinden

şimdi bir suskudayım. durgun. dumanlara
yenildim. otobüs gitti. sen gittin. ıssızlığa
gömüldüm. bir yanlışın verdiği gözdağı mıydı
ardından okunur kimliğin
dudakların yüreğin sanki
gözpınarların savaşsız bir acı
değilim bir poyraz aşardım yoksa
değilim bir lodos vururdum kıyına
değilim bir karayel eserdim dağına
geçerken yazın içinden.

şimdi bir suskudayım, söndürdüm ışıklarını gecenin
nedir geride kalan? yüzünün fotoğrafta eriyen közü
evcil çocukların sığ denizi
balkona konan böceğin ürkütücü sesi
ay’da söndü bir mektupla
olur mu hiç
özlemenin tortusu
geçerken yazın içinden

sustum. sustum. sustum.

susma bir daha
bir daha anlat bana kendini.

Tuğrul Asi Balkar
-Biriken-