DALGALAR SENLEŞİRKEN – Adnan Yücel

adnan-yucel-dalgalar-senlesirken

Dalgalar senleşirken denizde
Sular ateşle kucaklaşır içimde
Yeşil bir mendil düşürür kirpiklerin
Koca bir orman türküleşir
Yanaklarından süzülen her damla
Köpük diliyle yeniden şiirleşir

Ah bu sırılsıklam ay ışığı yok mu
Radar sistemli bir füze gibi
Kilitlenmiyor mu yüreğime
Ay ışığı ve sen
Denizi taşırmak işten bile değil
Sarıl bana çıldıracağım
Bir gün sen de çekilirsen kıyılarımdan
Sensizliği inat
Bütün çılgınlıkları susturacağım

Az önce bir saz ezgisiydik yörük çadırında
Denizden dağlara doğru mihriban
Şimdi bir yakamoz olduk ay ışığında
Boydan boya yıldız tufanı bedenlerimiz
Kelebek kanadında kadife mutluluk
Her şey sessiz ve soluk soluğa

Alevi titreyen bir mum
Gittikçe tükeniyor iki tomurcuk arasında
Bir kıyı dalgaya vuruyor kendini
Bir dalga kıyıya
Terin tutuşturduğu bir köpük
Hem kıyıya vuruyor kendini hem dalgaya
Gerisini sorma
Sözcükler yetmiyor ay ışığında sulara

Saçların dağlara koşuyor-gözlerin denize
Bir salıncak nasıl güneşleşir böyle
Sallanır durur
Bir saçlarına doğru-bir gözlerine
İçinde bitmeyen yalnızlık hüznü
Hep böyle mi tükenir sessizlik içinde

Güneş gitti-ay çıldırdı yüzünde
Zamansızlığın diğer adı
Mutlaka geri dönüş olmalı sensizliğe
Ak kumlar üstünde
Son bakışlarımızı da silmeden dalgalar
Hoşça kal yörük çadırı
Söylenen türküler-çalınan sazlar
Hoşça kal
Güneşe asılı bütün salıncaklar

Adnan Yücel
-sular tanıktır aşkımıza-