TANRIM, GERÇEKTEN – Şükrü Erbaş

sukru-erbas-tanrim-gercekten

Ölenin mezarına koy / Yaşamak için söylediği sözleri / Yerleştir başını onların arasına.
Paul Celan

 

Ölüm. Ölüm. Ölüm.
Ağaçlar yapraklarından utanıyor.

Sular sustu
Köpekler tabutların ardında ikinci bir tabut.

Kapılarda kötülüğün kimliksiz yüzleri
Evler duasını tanrısına teslim etti.

Geceler çaresizliğin ıssız mahşeri
Taşa dönmüş bir merhamet çıkıyor sabaha.

Anne tırnaklarını geçirmiş toprağa
Baba bulutlara çekilmiş yağmur

Yok olan evler bahçeler hayvanlar değil
Ölüm gövdeden haysiyete geçiyor.

Çocuk ölülerinden bir çığlık fotoğrafı
Herkesi boşluğun darağacına çekiyor.

Toprak bir kan çanı
‘Hece taşları’nda ılgım ılgım susuyor.

Düşmanın çengeline asılmış bir soru
Bütün secdelerden kaldırıyor başını:

Tanrım
Ölende mi soluk alıyorsun öldürende mi?

Sevgilim, nerede menevişli sözlerim diyordun ya
Acının gözeneklerinden geçiriyordum seni.

Şükrü Erbaş
2014
-pervane-