gemi – Selahattin Yolgiden

selahattin-yolgiden-gemi

“cevat çapan için”

sudan yaratıldım ben, derdi
yoksa neden böyle deniz, böyle gemi,
böyle suda olma özlemi.

annem bir sirendi, iç paralardı sesi
babam doğduğu yeri unutmuş denizci
her limanda başka sevgili
ama annemi unutmadan
gider dolanırdı koskoca denizlerde
ayda bir kere muhakkak uğrardı eve
sakallarından yayılan tütün kokusu
ne kadar kutsaldı,
mavi bir leğende kendi gemisini
yüzdüren çocuk için

o çocuk bendim

bir gece kalırdı, öyle bir gececik mi deme
koskoca yirmi dört saat
yeterdi hasret gidermeye

sonra gitti bir gün, her gittiği gün gibi
– dönemezsem, dedi,
unutmayın beni!

-vakit geldiğinde, gitmeye yakın hani,
çözün palamarımı…
son bir kez öttürüp sirenini
hiç dönmeyecekmiş gibi acı
-gidiyorum, derdi
tayfa size emanet

beni gösterirdi

Selahattin Yolgiden
-unuttuğum limanlar-