KIRILMALAR MEVSİMİ – Neşe Yaşın

villennes sur seine 2

Bazen uzak bir ses çağırır beni
yürürüm gecenin tellerini
Tenin sımsıcak sığınağı
beşiğinde avutur gölgemi

(Gözlerin diliydi öğrendiğim
anne dilinden önce)

Yüzümdeki hikâyeyi tanırım
Peşimden koşan fısıltı
ilk evime götürür beni

Bir dokunuşla açılır hayal kapısı
Kesilir rüzgârın ağlaması

Ruhumda suların elleri
Şefkatin mırıl kedisi

Ağlayan söğüt gölgesi
dile gelmez tarihimi işitir
sarsılır zamanın kalbi
Minerva baykuşu ürperir

Hayatı acıtan alfabe
içimdeki kırılmalar mevsimi
Yaralı bir yolcu gibi
ararım aşk iklimini

Neşe Yaşın
-üşümüş kuşlar-